Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνταγή για πιτσα, πανευκολη και πεντανοστιμη

Η πίτσα μας αρέσει πολύ. Και μετά που βρήκα αυτή την συνταγή δεν υπάρχει περίπτωση να μην φτιάξω μια φορά την εβδομάδα!!!
Λοιπόν!!!

ΥΛΙΚΑ 

500 γρ αλεύρι γοχ
1 φακελάκι μαγιά ξηρή
1 ποτήρι νερό χλιαρό
1 κουταλιά  της σούπας λάδι
1 κουτ. σούπας ζάχαρη
1 κουτ. σούπας αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1. Σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό βάζω το φακελάκι με τη μαγιά και το ανακατεύω να διαλυθεί.

2. Σε μια κούπα ρίχνω τα 400 γρ αλεύρι ( αφήνω περίπου 100gr για το άνοιγμα μετά)
Βάζω το λάδι ,τη ζάχαρη και το αλάτι μέσα στην κούπα με το αλεύρι κ ανακατεύω.

3. Μετα προσθέτω το νερό με τη μαγιά λίγο λίγο ανακατευοντας
Ζυμώνω λίγο και το ζυμαράκι είναι έτοιμο.
Το σκεπάζω με μια πετσέτα κ το αφήνω σε ζεστό μέρος για 40 λεπτά.

4  Έπειτα ανοίγω την πίτσα σε οτι σχήμα θέλω.
Βάζω λαδόκολλα σε ένα ταψί και βάζω μέσα τη πίτσα.
Πρώτα απλώνω κέτσαπ με ρίγανη. Μετα βάζω αλλαντικά και κασέρι. Τελος προσθέτω πιπεριά πράσινη.( Εννοείται πως μπορείτε να προσθέσετε ότι υλικό σας αρέσει, και να αφαιρέσετε ότι δεν σας αρέσει!)

5. Προθερμαίνω τον φούρνο στους 250.
Και ψήνω για 7-10 λεπτά στους 250.

Τέλεια!!!! Καλή όρεξη!!

αχ...πείνασα τώρα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…