Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χουχουλιαζοντας

Είμαι ξαπλωμένη δίπλα τον Δημητρακη που κοιμήθηκε θηλάζοντας. Έξω έχει  ένα  κρύο ... η μέρα μικρή. Σκοτείνιασε κιόλας κι ας μην είναι ακόμη 5 η ώρα.. Στο σαλόνι με περιμένει μια στοίβα με ρούχα για σιδέρωμα. Στο νεροχύτη πιάτα για πλύσιμο και έχω να μαγειρέψω για αύριο..
Είμαστε και οι δυο σκεπασμένοι. Κοιμήθηκε. Έχω τόσα να κάνω. Έλεγα πως μόλις κοιμηθεί θα τα προλάβω όλα.. 

Από τις πρώτες μέρες που ήρθαμε σπίτι από το μαιευτήριο, και μετά που γύρισε ο Κωστας στην  δουλειά με έπιανε άγχος για τις δουλειές που δεν προλάβαινα να κάνω. Το μωρό δεν κοιμόταν ούτε μια ώρα μέσα στη μέρα. Μονο κάτι σκόρπια δεκάλεπτα. Δεν προλάβαινα να κάνω σχεδόν τίποτα. Ένα μόνιμο άγχος να τα προλάβω όλα, μου έγινε σχεδόν εμμονή. Με τον καιρό χαλάρωσα λίγο και τώρα βλέποντας πίσω, σε εκείνες τις πρώτες μέρες σκέφτομαι πόσο λάθος ήταν να αγχώνομαι τόσο για μικροπραγματα.. ενώ το μόνο σημαντικό ήταν και  είναι να φροντίζω το μωρό μου.

Αυτη τη στιγμή. Αυτό το κρύο απόγευμα  που είμαστε ξαπλωμένοι πλάι πλάι ,με το μωρό μου να κοιμάται και εγώ να το παρακολουθώ ,δεν θα ξανάρθει. Κάθε στιγμή είναι μοναδική. Θα υπάρξουν πολλά απογεύματα με ρούχα για σιδέρωμα και άλλα τόσα που θα λείπω στη δουλειά. Δεν φεύγω από δίπλα του. Θα μείνω να τον κοιτάζω μέχρι να ανοίξει τα ματάκια του και να με δει...
Όλα τα άλλα ας περιμένουν. Τίποτα άλλο δεν έχει αξία. Νιώθω ήρεμη. Νιώθω γεμάτη. Δεν θέλω να φύγω ποτέ από  δω..


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Το δεύτερο πάρτυ γενεθλίων του Δημήτρη

Το δεύτερο πάρτυ του Δημήτρη έγινε στο σπίτι μας φετος. Πέρυσι εάν θυμάστε το κάναμε στο σπίτι των γονιών μου γιατί ήμασταν πάνω σε μετακόμιση κ μετά από επεμβαση του Δημητρη. Οπότε φέτος θέλαμε να στολίσουμε και να υποδεχτούμε την οικογένεια μας εδώ για να γιορτάσουμε τα δεύτερα γενέθλια του Δημήτρη μας
Ήμασταν λίγα άτομα.Δηλ μόνο οι οικογένειες και ο νονός μας. Οπότε ήμουν και εγώ πιο χαλαρή κ χαρούμενη γιατί όσο να πεις εάν περιμένεις πολύ κόσμο έχεις περισσότερα πράγματα να κάνεις και περισσότερο άγχος εάν θα ευχαριστηθουν όλοι κ θα περάσουν καλα.

Η μέρα μας ξεκίνησε λοιπόν χαλαρά με ένα καφεδάκι στο χέρι κ βόλτα στη Λαμπρακη

Μετά περάσαμε λίγο από το πάρκο. Και εγώ πήγα σπίτι νωρίτερα να κάνω κάποιες δουλειές να συμμαζέψω και να ετοιμάσω φαγητό. Μετά ήρθαν τα αγορια μου από το πάρκο . Ο Δημήτρης νυσταζε πολύ. Τον κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο κ κοιμήθηκε.
Αφού φάγαμε αρχίσαμε να φουσκώνουμε μπαλόνια. Έβαλα και τα τυροπιτακια να ψήνονται και αρχίσαμε να στολίζουμε όσο πιο αθόρυβα γιν…

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …