Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα πρέπει που δεν θα έπρεπε να λέγονται

Αναρωτιέμαι ποιος έχει βγάλει αυτούς τους "κανόνες" και τα πρέπει σχετικά με την ανατροφή των παιδιών. Κανόνες που μόνο άγχος και κούραση προκαλούν στους νέους γονείς. Όσο και να θες να κλείσεις τα αυτιά σου,όλο και κάτι θα σε επηρεάσει και θα μπεις στο τρυπακι ν 'αναρωτιέσαι;;Μήπως κάνω κάτι λάθος;

Αυτές τις μέρες  έγινε η αλλαγή στον ύπνο του μωρού. Από το πορτ μπεμπέ στην κούνια του. Επειδή όμως  δεν χωράει με τίποτα στη κρεβατοκαμαρα αναγκαστικά είναι  στο δωμάτιο  του. Δεν γινόταν  με τίποτα  να τον αφήσω μόνο του,σ ένα καινούριο  χώρο και εγώ να κοιμάμαι ήσυχη. Απλά δεν γινόταν ..
Τρίτη νύχτα απόψε στο παιδικό, μαζί με τον καρδουλη.
Έχω ήδη ακούσει αρκετά. Ότι πρέπει να μάθει μόνος του να κοιμάται, ότι πρέπει να επιστρέψω στο κρεβάτι μου κ΄ εγώ. Ότι το έχω κακομάθει..ότι πρέπει να βάλω το κάγκελο στην κούνια και να φύγω..

Πόσες φορές οι ίδιες ατάκες σε τόσο λίγες μέρες.
Πρέπει να μάθει μόνος του. Δεν ξέρω για πιο λόγο πρέπει να αφήσω ένα μωρό μόνο του από τη στιγμή που ούτε εγώ θα ήθελα να κοιμάμαι μόνη μου. Κακομαθαινει ένα μωρό επειδή ζητάει τη μαμά του και αυτή ανταποκρίνεται; ;

Θα πάρω το μωρό μου αγκαλιά όλη τη νύχτα. Να μεγαλώσει μέσα σε αυτήν. Να ξέρει ότι θα υπάρχει και μέρα αλλά και νύχτα εκεί για αυτόν.
Κλείνω λοιπόν, τα αυτιά μου και δεν ακούω κανέναν παρά μόνο του κλάμα του, που ξύπνησε και θέλει τη μαμά του..

Καλό βράδυ.

όλα για το χαμόγελό σου



Σχόλια

Ο χρήστης Ελπίδα - two boys and hope είπε…
Να μην ακους τα πρέπει των αλλων Γιάννα μου.. Τα μωρα θελουν τη μανουλα τους. Να κανεις οπως νιωθεις.. Αυτο ειναι το καλυτερο για το παιδακι σου.
Ο χρήστης Inventivemommy είπε…
Κάνε αυτό που νομίζεις εσύ καλό για το παιδί σου και κλείσε τα αυτιά σου στους υπόλοιπους. Και σου το λέω εγώ που ο γιος μου 6 χρονών δεν κοιμάται μόνος του παρά ελάχιστες φορές.
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
αυτό θα κάνω κορίτσια!!!όσο με χρειάζεται θα 'μαι δίπλα του. γιαυτό είμαστε. απλά κάποιοι δεν το καταλαβαινουν και λένε διάφορα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…