Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δυσκολες νυχτες.

Από την Κυριακή το απόγευμα άρχισε να βήχει λίγο. Και μετά μπούκωσε και η μυτούλα του...Δυσκολεύεται να φάει λόγω αυτού. Και με  τις στερεές που είχε αρχίσει δειλά δειλά να ανοίγει το στάμα  του και να δείχνει ενδιαφέρον, τώρα  τίποτα. Ευτυχώς πίνει πολύ γάλα. Και ευτυχώς έχει διάθεση για παιχνίδι και γελάκια..

Την νύχτα ξυπνάει πολλές φορές και μετά δεν έχει ύπνο για περίπου 2 ώρες. Είμαι κομμάτια. Από την νύστα νιώθω πολλές φορές πως δεν έχω δύναμη να τον σηκώσω.  Η νύχτα πλέον με τρομάζει. Δεν μ'αρέσει να είμαι ξύπνια στο σκοτάδι. Νιώθω ότι δεν έχω δύναμη, αλλά συνέχεια βρίσκω. Ξαπλώνω δίπλα του να ακούω την ανασουλα του και έτσι ηρεμώ λίγο. Θέλω να πιστεύω ότι το πρωί θα ναι καλύτερα.

Και μετά έρχονται και οι δύσκολες σκέψεις. Η αγωνία για την επέμβαση, η αγωνία μου για την επιστροφή στην δουλειά μου σε 2 μήνες. Θα μου λείπει..από όταν γεννήθηκε δεν τον άφησα λεπτό. Και πέφτω πολύ.., μέσα στην αϋπνία και στο σκοτάδι περιμένοντας να με πάρει και εμένα ο ύπνος ξανά. Να είμαι και εγώ το πρωί καλύτερα. Και να δω τα πράγματα πιο καθαρά κ αισιόδοξα. Όπως, ,ίσως, πραγματικά να είναι.

Και έρχονται γρήγορα οι νύχτες.
Και μέσα στο σκοτάδι κ στην ησυχία ένα μικρο χερουδακι νιώθω να με χαϊδεύει απαλά στο μάγουλο.. Πόσο απαλό μπορεί να είναι αυτό το άγγιγμα; Πόσο δύναμη μπορεί να δώσει;


Σχόλια

Ο χρήστης Ελένη B είπε…
Αχ αυτά τα χεράκια!!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Αχ!!!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…