Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το χρονικό μιας βόλτας!!

Ξυπνάω και βλέπω έναν ωραίο ήλιο. Και λέω δεν πάω μια βόλτα με το μωρό ;;
Αυτός χαμογελαστός κοιτάει έξω από το παράθυρο τον ουρανό ,σαν να μου λέει πάμε!!

Τον σηκώνω του αλλάζω πάνα και πάω να ετοιμάσω το φρούτο του. Ετοιμάζω και για μένα ένα καφέ στο γρήγορο. Του δίνω το φρούτο,το οποίο καταλήγω να το τρώω μονή μου κάθε φορά.

Και ήρθε η ώρα που ντυνόμαστε!!! 
Ντύνω πρώτα τον καρδουλη. Τον βάζω στο κρεβατάκι του με τα παιχνίδια του και τρέχω κι εγώ να ντυθώ.. Βάζω παντελόνι...ακούω κλάμα και τρέχω..με βλέπει ...γελάει πονηρά!!! Βάζω μπλούζα και τρέχω στο μπάνιο να βάλω λίγο μολύβι (αυτό μου έλειπε..) Βάφω το ένα μάτι...ακούω κλάμα και τρέχω. Αγκαλίτσα,φιλάκια κλπ.. Ξανά στο μπάνιο, βάφω το άλλο μάτι. Ουφ επιτέλους.!!!
 Πατάω και μια βουρτσιά το μαλλί, Έτοιμη.!
 Πάω στο μωρό να του βάλω το μπουφάν...έχουμε λίγη γκρίνια. Και μόλις βάλαμε το μπουφάν..ακούω ένα προυτς..Ωχ τι κάναμε εδώ;;;Ακολουθεί πονηρό γελάκι. Ξαναβγαζουμε μπουφάν,αλλαγη πάνας.Πιάνουμε και τα ποδαράκια μας.Γελάμε ,κλαίμε... Πεινάσαμε λίγο. Τον ταΐζω.. Βάζουμε ξανά το μπουφάν, πάλι λίγο γκρίνια. Τον βάζω στο καρότσι και ....έτοιμοι.!!!!

Αν εξαιρέσουμε ότι έχει περάσει μιάμιση ώρα.!! 

Αλλα αξίζει και με το παραπάνω


τι λέτε δεν αξίζει;;







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…