Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το χρονικό μιας βόλτας!!

Ξυπνάω και βλέπω έναν ωραίο ήλιο. Και λέω δεν πάω μια βόλτα με το μωρό ;;
Αυτός χαμογελαστός κοιτάει έξω από το παράθυρο τον ουρανό ,σαν να μου λέει πάμε!!

Τον σηκώνω του αλλάζω πάνα και πάω να ετοιμάσω το φρούτο του. Ετοιμάζω και για μένα ένα καφέ στο γρήγορο. Του δίνω το φρούτο,το οποίο καταλήγω να το τρώω μονή μου κάθε φορά.

Και ήρθε η ώρα που ντυνόμαστε!!! 
Ντύνω πρώτα τον καρδουλη. Τον βάζω στο κρεβατάκι του με τα παιχνίδια του και τρέχω κι εγώ να ντυθώ.. Βάζω παντελόνι...ακούω κλάμα και τρέχω..με βλέπει ...γελάει πονηρά!!! Βάζω μπλούζα και τρέχω στο μπάνιο να βάλω λίγο μολύβι (αυτό μου έλειπε..) Βάφω το ένα μάτι...ακούω κλάμα και τρέχω. Αγκαλίτσα,φιλάκια κλπ.. Ξανά στο μπάνιο, βάφω το άλλο μάτι. Ουφ επιτέλους.!!!
 Πατάω και μια βουρτσιά το μαλλί, Έτοιμη.!
 Πάω στο μωρό να του βάλω το μπουφάν...έχουμε λίγη γκρίνια. Και μόλις βάλαμε το μπουφάν..ακούω ένα προυτς..Ωχ τι κάναμε εδώ;;;Ακολουθεί πονηρό γελάκι. Ξαναβγαζουμε μπουφάν,αλλαγη πάνας.Πιάνουμε και τα ποδαράκια μας.Γελάμε ,κλαίμε... Πεινάσαμε λίγο. Τον ταΐζω.. Βάζουμε ξανά το μπουφάν, πάλι λίγο γκρίνια. Τον βάζω στο καρότσι και ....έτοιμοι.!!!!

Αν εξαιρέσουμε ότι έχει περάσει μιάμιση ώρα.!! 

Αλλα αξίζει και με το παραπάνω


τι λέτε δεν αξίζει;;







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.







Η βόλτα μας στο αναχωμα

Μετράμε κοντά  2 εβδομάδες στην καινούρια μας γειτονιά και τώρα αρχίσαμε να βρίσκουμε λίγο τους ρυθμούς μας. Ο Δημήτρης συνήθισε το σπίτι και έμαθε και το καινούριο πάρκο.!!
Δε λέω..ωραίο το κέντρο. Πάντα μαρεσε να μένω εκεί. Το έζησα 3 χρόνια και το απόλαυσα .Το γνώρισα καλύτερα. Αλλά και η Τούμπα είναι από τις πιο ωραίες γειτονιές της Θεσσαλονίκης μας.
Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν ευκαιρία για την πρώτη μεγάλη βόλτα  στην περιοχή  μας.
Οπότε βάλαμε τα αθλητικά μας και ξεκινήσαμε για περπάτημα. Εχουμε την τύχη τωρα, να μένουμε δίπλα στο αναχωμα της τουμπας. Ανεβαινεις μερικά σκαλοπατακια και από το γκρίζο της ασφαλτου βρίσκεσαι μέσα στο πράσινο. Ένα εκπληκτικό μονοπάτι , που οδηγεί σε  μέρη που δεν θυμίζουν καθόλου  πόλη.  Πράσινο παντού. Γεφυράκια πολλά. Παγκάκια για ξεκούραση και χαλάρωση. Τραπεζοκαθισματα για πικ νικ. Και ένα τεράστιο πάρκο που προσφέρεται για πολλές δραστηριοτητες. Ποδηλατο, τρεξιμο, χαλαρό περπατημα. καροτσαδα, διάβασμα.Παιχνίδι..και πολλά άλλα. Με παρέα ή χωρίς…