Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτρης

Πέρασε και η μέρα της βάφτισης. Τώρα κοιμάται  στην αγκαλιά μου. Και σκέφτομαι ότι αυτό είναι το νόημα της ζωής. Αυτές οι στιγμές. Η ηρεμία που νιώθω όταν έρχεται αυτή η ώρα, που αποκοιμιέται στην αγκαλιά μου θηλάζοντας, δεν υπάρχει πουθενά άλλου. Κάθε νύχτα ένα κλικ μεγαλύτερος. Αυτη τη στιγμή  η καρδιά μου υπερχειλίζει από λατρεία και τα μάτια μου από δάκρυα. 
Θυμάμαι την ήμερα που έσπασαν τα νερά. Δεν φοβήθηκα, δεν αγχώθηκα. Τίποτα άλλο δεν ένιωσα, παρά  μόνο απέραντη συγκίνηση. Τόσο πολύ που δεν μπορούσα να πω λέξη. 

Συγκίνηση νιώθω κ τώρα, που βαφτίστηκε το καρδουλακι μας. Πω πω!! Πως περνάει ο καιρός,  αλλά τα συναισθήματα μένουν ίδια. Κάθε φορά που τον κρατώ στην αγκαλιά μου και αυτός κοιμάται. Κάθε φορά που τον αφήνω στο κρεβάτι του και σε λίγα λεπτά νιώθω να λείπει  αφόρητα από την αγκαλιά μου.
Αυτές οι στιγμουλες, οι μεγάλες στιγμές για μένα, η δύναμη μου.

Σε λένε Δημήτρη ψυχή μου... Να σε χαιρόμαστε. Να σε γεμίζουμε χαρές..Να γελάς πάντα δυνατά και να μας κάνεις να ανατριχιαζουμε από ευτυχία.


Σχόλια

Ο χρήστης Ελπίδα - two boys and hope είπε…
καλότυχος και φωτισμενος ο Δημητρης σας!!
Ο χρήστης ELENA MITROPAPA είπε…
Καλοτυχος ο νεοφωτιστος!!! Να τον χαιρεστε και να τον καναρωνετε να μεγαλωνει!!!!
Ο χρήστης YiannaM Panou είπε…
Να σας ζήσει ο Νεοφωτιστος. Την Χάρη του Αγίου Δημητρίου να έχει πάντα στο πλευρό του!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
σας ευχαριστω πολυ κοριτσια!!!!
Ο χρήστης Peloma Bo Q είπε…
Καλό μήνα...Να σας ζήσει ο Δημήτρης πάντα ευτυχισμένος!!!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
ευχαριστω πολυ :-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…