Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταγόνες βροχής






 Σταγόνες βροχής ... μοιάζουν με δάκρυα.

 Δάκρυα χαράς, συγκίνησης , πόνου, αγωνίας , φόβου. Δάκρυα αγάπης . Να κλαις από φόβο για αυτούς που αγαπάς. Να πονάει η καρδία σου από φόβο μην πληγωθούν. Να ξενυχτάς τα βράδια για να ακούς αναπνοές και να κόβεται η δική σου για λίγο. Και τα μάτια να θαμπώνουν μπροστά  στην τόση ομορφιά που κρύβει η αγάπη. Μπροστά στην τόση αγάπη που κρύβει η ψυχή  και που δεν ξέρεις ως που μπορεί να φτάσει.. ως που άραγε;

Ας αφήσουμε τα δάκρυα ελεύθερα να κυλήσουν. Ξεδιάντροπα, ελεύθερα. Να γίνουν λόγια, να εκφράσουμε αυτά που δε ξέρουμε να πούμε. Να ελευθερωθούμε από όσα νιώθουμε και μετά, όταν πλέον αυτά θα έχουν στεγνώσει θα είναι σαν να ειπώθηκαν όσα είχαμε κρύψει μέσα μας.

Όταν κάποιες μέρες και νύχτες όλα μας φαίνονται θαμπά να μην ξεχνάμε  πόση ομορφιά φανερώνεται μετά..
πίσω από τις σταγόνες της βροχής υπάρχει πάντα κάτι ονειρεμένα Όμορφο.

Σχόλια

Ο χρήστης Ελένη B είπε…
Αχ αυτά τα δάκρυα μας!! Ποσα λένε!!! πόσο κρύβουν!! Αγαπημένα δάκρυα!!
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες τις σκέψεις σου μαζί μας!!!! να αμς ξανάρθεις!!!!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Εγω σε ευχαριστω!! Θα σας ερχομαι,εννοειται!!Θα στο ξαναπω!!!ΥΠΕΡΟΧΗ φωτογραφια!!ευχαριστω
Ο χρήστης Toula- lol moms είπε…
Να κλαις απο φόβο για αυτούς που αγαπάς! Πολυ όμορφα λόγια! Συγχαρητήρια για το κείμενο σου.
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
ευχαριστω πολυ!!! :-)
Ο χρήστης My Little Cosy World είπε…
Τι γλυκια παρομοίωση των δακρύων, τι όμορφο κείμενο! Καλημέρα...
Σωτηρθα
www.mylittleworld.gr
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
καλημερα Σωτηρια!!!σε ευχαριστω πολυ!!
Ο χρήστης Memaria είπε…
"Και τα μάτια να θαμπώνουν μπροστά στην τόση ομορφιά που κρύβει η αγάπη."
Πόση ομορφιά κρύβουν και τα λόγια σου!
Καλό ξημέρωμα!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
σε ευχαριστω πολυ πολυ!!! καλό ξημέρωμα :-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…