Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σταγόνες βροχής






 Σταγόνες βροχής ... μοιάζουν με δάκρυα.

 Δάκρυα χαράς, συγκίνησης , πόνου, αγωνίας , φόβου. Δάκρυα αγάπης . Να κλαις από φόβο για αυτούς που αγαπάς. Να πονάει η καρδία σου από φόβο μην πληγωθούν. Να ξενυχτάς τα βράδια για να ακούς αναπνοές και να κόβεται η δική σου για λίγο. Και τα μάτια να θαμπώνουν μπροστά  στην τόση ομορφιά που κρύβει η αγάπη. Μπροστά στην τόση αγάπη που κρύβει η ψυχή  και που δεν ξέρεις ως που μπορεί να φτάσει.. ως που άραγε;

Ας αφήσουμε τα δάκρυα ελεύθερα να κυλήσουν. Ξεδιάντροπα, ελεύθερα. Να γίνουν λόγια, να εκφράσουμε αυτά που δε ξέρουμε να πούμε. Να ελευθερωθούμε από όσα νιώθουμε και μετά, όταν πλέον αυτά θα έχουν στεγνώσει θα είναι σαν να ειπώθηκαν όσα είχαμε κρύψει μέσα μας.

Όταν κάποιες μέρες και νύχτες όλα μας φαίνονται θαμπά να μην ξεχνάμε  πόση ομορφιά φανερώνεται μετά..
πίσω από τις σταγόνες της βροχής υπάρχει πάντα κάτι ονειρεμένα Όμορφο.

Σχόλια

Ο χρήστης Ελένη B είπε…
Αχ αυτά τα δάκρυα μας!! Ποσα λένε!!! πόσο κρύβουν!! Αγαπημένα δάκρυα!!
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ που μοιράστηκες τις σκέψεις σου μαζί μας!!!! να αμς ξανάρθεις!!!!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Εγω σε ευχαριστω!! Θα σας ερχομαι,εννοειται!!Θα στο ξαναπω!!!ΥΠΕΡΟΧΗ φωτογραφια!!ευχαριστω
Ο χρήστης Toula- lol moms είπε…
Να κλαις απο φόβο για αυτούς που αγαπάς! Πολυ όμορφα λόγια! Συγχαρητήρια για το κείμενο σου.
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
ευχαριστω πολυ!!! :-)
Ο χρήστης My Little Cosy World είπε…
Τι γλυκια παρομοίωση των δακρύων, τι όμορφο κείμενο! Καλημέρα...
Σωτηρθα
www.mylittleworld.gr
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
καλημερα Σωτηρια!!!σε ευχαριστω πολυ!!
Ο χρήστης Memaria είπε…
"Και τα μάτια να θαμπώνουν μπροστά στην τόση ομορφιά που κρύβει η αγάπη."
Πόση ομορφιά κρύβουν και τα λόγια σου!
Καλό ξημέρωμα!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
σε ευχαριστω πολυ πολυ!!! καλό ξημέρωμα :-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…