Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χιόνι και τυψεις

Χαζεύω το χιόνι από το πρωί που άνοιξα τα μάτια μου. Χαίρομαι σαν μικρο παιδί. Όπως τότε που ανυπομονούσα να βγω έξω να παίξω και δεν ήθελα με τίποτα να βγει ο ήλιος και να λιώσει το χιόνι. Ήθελα να κρατήσει  μέρες, να μην ανοίξουν τα σχολεία και να  απολαύσουμε παιχνίδι και έξω και μέσα στο σπίτι. Και πάντα η ίδια αγωνία..θα το στρώσει;; Ίσως γιατί στην Θεσσαλονίκη δεν χιονίζει συχνά και δεν κρατάει πολύ.

Νιώθω τύψεις που απολαμβάνω το χιόνι..Την ίδια στιγμή που σκέφτομαι το Δημητρακη να κάνει πατημασιές στο απαλό χιόνι που έπιασε στην αυλή μας. Την ίδια στιγμή που τον κρατάω στην αγκαλιά  μου και με το χεράκι του ακουμπάει το τζάμι σαν να προσπαθεί να το πιάσει.
Όλα άσπρα και ήρεμα. Ησυχία. Μ αρέσει το χιόνι.. Νιώθω τύψεις, γιατί ξέρω πως όταν χιονίζει στην χώρα μας δεν λειτουργεί τίποτα, αλλά  ξέρω πως κάποιοι μικροί μαθητές έχουν την ίδια χαρά και αγωνία  που είχα και εγώ. Θα το στρώσει;;;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…