Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χιόνι και τυψεις

Χαζεύω το χιόνι από το πρωί που άνοιξα τα μάτια μου. Χαίρομαι σαν μικρο παιδί. Όπως τότε που ανυπομονούσα να βγω έξω να παίξω και δεν ήθελα με τίποτα να βγει ο ήλιος και να λιώσει το χιόνι. Ήθελα να κρατήσει  μέρες, να μην ανοίξουν τα σχολεία και να  απολαύσουμε παιχνίδι και έξω και μέσα στο σπίτι. Και πάντα η ίδια αγωνία..θα το στρώσει;; Ίσως γιατί στην Θεσσαλονίκη δεν χιονίζει συχνά και δεν κρατάει πολύ.

Νιώθω τύψεις που απολαμβάνω το χιόνι..Την ίδια στιγμή που σκέφτομαι το Δημητρακη να κάνει πατημασιές στο απαλό χιόνι που έπιασε στην αυλή μας. Την ίδια στιγμή που τον κρατάω στην αγκαλιά  μου και με το χεράκι του ακουμπάει το τζάμι σαν να προσπαθεί να το πιάσει.
Όλα άσπρα και ήρεμα. Ησυχία. Μ αρέσει το χιόνι.. Νιώθω τύψεις, γιατί ξέρω πως όταν χιονίζει στην χώρα μας δεν λειτουργεί τίποτα, αλλά  ξέρω πως κάποιοι μικροί μαθητές έχουν την ίδια χαρά και αγωνία  που είχα και εγώ. Θα το στρώσει;;;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φωτογραφίζω απο το Α εως το Ω

Μία υπέροχη φωτογραφική πρόσκληση από το Δελφινακι ήταν για μένα ένα ωραίο παιχνίδι,πολύ διασκεδαστικό.Το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό από κάθε γράμμα της ΑΒ. Πολλές λέξεις και σκέψεις!!
Να λοιπόν οι δικές μου φωτογραφίες!Α . Άλμπουμ φωτογραφιών.
Από το γάμο και τη βάφτιση του Δημήτρη .Άλμπουμ ψηφιακά αλλά και άλμπουμ που σιγά σιγά γεμίζω μόνη μου Β. Βάζα.πολλα βάζα κ βαζακια για καφέ μπαχαρικά κλπ κλπ

Γ.  Γέλιο.το γέλιο του Δημήτρη.το πιο αγαπημένο μου γέλιο.με τα μικρά δοντακια να φαίνονται μπροστά

Δ. Δημήτρης!!! 
Ε. Ελιές. Που φτιάχνει κάθε χρόνο ο μπαμπάς μου. Μικρές αλλά νόστιμες. Ζ. Ζώνη. Η ζώνη που φοράω πιο συχνά!

Η. Ήλιος.
Θ.  Αυτό που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η θήκη του κινητού μου!! Ι. εδω δυσκολευτηκα αρκετά μέχρι που έπεσε το μάτι μου στο αλογάκι ή αλλιώς ίππος!! Το αλογάκι που είχε η αδερφή μου για μπομπονιέρα στη βάφτιση του ανιψιού μου.


Κ. Κουρτίνα..μια την τραβάω, μια τη μαζεύω. Μαρεσει πολύ αν κ απλή.
Λ. Το λαμπατερ. Που έχω στο κομοδίνο μου κ μου το έδωσε η αδερφή μου. Μ. Μπάλε…

Είναι έρωτας.

Θεσσαλονίκη. Θάλασσα.
Λατρεύω την πόλη μου. Είναι αυτό που λένε. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Εγώ θα προσθέσω και με κάθε ματιά. Με όλες. Από κάθε σημείο. Από τα κάστρα .Από την Περαία. Από τον λευκό πύργο επάνω. Από τη μονή Βλαττάδων. Από τον όσιο Δαυίδ. Από τον κέδρινο λόφο. Περπατώντας στη παραλία...
Λατρεύω τη Θάλασσα της Θεσσαλονίκης. Μ' αρέσει να βλέπω τα καράβια μέσα στη θάλασσα να περιμένουν να μπουν στο λιμάνι. Ο μπαμπάς μου δούλευε στο λιμάνι. Κάθε φορά που βλέπαμε ένα καράβι στη θάλασσα καθώς κάναμε βόλτα στην παραλία, μου εξηγούσε τα πάντα. Και τώρα θα το έκανε. Αλλα δεν περπατάμε πλέον μαζί στην παραλία. Ούτε πάμε για ποδήλατο. Λίγο η καθημερινότητα, λίγο η απόσταση...
Αγαπάει να μιλάει για το λιμάνι του και εγώ αγαπώ να τον ακούω..Πολλές φορές, όσο δούλευε εκεί ακόμη, έπαιρνα το ποδήλατό μου από την Κηφισιά  και πήγαινα μέχρι το λιμάνι και τον συναντούσα. Με πήγαινε μέχρι μέσα στις προβλήτες. Μπροστά στη θάλασσα. Μπροστά στα καράβια. Άλλη θέα από κει η Πόλη μας. Μοναδ…

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.