Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η αγαπημένη μας ώρα.!!

Δε θα ξεχάσω την πρώτη μας νύχτα στο σπίτι όταν γυρίσαμε από την κλινική.

Δεν μπορούσα με τίποτα να βολευτώ στο κρεβάτι και δεν άντεχα να έχω το πορτ μπεμπε διπλά μου όπως αρχικά είχαμε σκεφτεί. Μου φαινόταν πολύ δύσκολο. Νυσταζα τόσο πολύ και  με τραβούσαν και τα ράμματα.Πονούσε το στήθος μου από τις πληγές που είχα.Τελικά την έβγαλα στο παιδικό δωμάτιο..καθιστή στην πολυθρόνα, με το μωρό αγκαλιά και τον Κωστα να πηγαινοερχεται και να μου φέρνει νερό να πιω. Και μόλις το μωρό κοιμόταν και το ακουμπούσα στο κουνάκι του, ξυπνούσε και έκλαιγε...και πάλι από την αρχή..

Την επόμενη μέρα ήρθαν οι γονείς μου. Και τελικά με έπεισε ο μπαμπάς μου να ξαναδοκιμάσω με το κουνάκι δίπλα μου. Από την κούραση και την αϋπνία είχα νεύρα, με έπιασε και το πείσμα μου, αλλά ήξερα πως έχει δίκιο και στην ουσία αυτό ήθελα και εγώ. Το μωρό δίπλα μου.
Την δεύτερη νύχτα λίγο καλύτερα,λίγο όμως.. Το ξενύχτι και οι πόνοι συνεχίζονταν, τα νεύρα και το άγχος και αυτά. Άυπνοι και οι δυο.. 
Με πολύυ νερό και υπομονή ,οι μέρες και οι νύχτες πέρασαν και οι πόνοι έφυγαν. Και από το στήθος και από τα ράμματα. Και ήρθαν και οι πρώτες νύχτες που κοιμηθήκαμε 4..5..6 ώρες σερί !!! Και τα νεύρα έφυγαν. Και ο μπαμπάς μου είχε δίκιο.

Και φτάνω στο σήμερα.. στο απόψε.

 Στην ώρα μας την αγαπημένη. Την ώρα που μετά το βραδινό μπάνιο ξαπλώνει μέσα στην αγκαλιά μου,θηλάζοντας μισοκοιμησμένος.. Ακόμη ένα βράδυ που θα κοιμηθεί δίπλα μου στο κουνάκι του. Αυτό, που το πρώτο βράδυ με ενοχλούσε τόσο πολύ και που ξέρω πως σε λίγο καιρό δεν θα χωράει πια μέσα. Κάθε βράδυ το κολλάω στην κυριολεξία στο κρεβάτι,δίπλα σε μένα και σκέφτομαι την πρώτη νύχτα.
Θέλω αυτή η όμορφη φάση να κρατήσει όσο πιο πολύ γίνεται...


Σχόλια

Ο χρήστης Ελένη B είπε…
Αυτό είναι ευτυχία!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
αυτό ακριβώς.!!τώρα άρχισε να με κρατάει κιόλας..αλοιφή γίνομαι η μάνα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…