Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

το 2016 μου


Το 2016 για μένα θα είναι πάντα ένας χρόνος λατρεμένος . Γιατί αυτόν τον χρόνο ήρθε ο πελαργός και μου έφερε στην αγκαλιά μου τον Δημητρακη μου και έγινα μαμά!! Μισό χρόνο έγκυος κι άλλο μισό μαμά!!! Τι πιο ωραίο μπορεί να σου φέρει ένας χρόνος;
Συναισθήματα πολλά με καινούριο νόημα πλέον. Αγάπη. Χαρά .Συγκίνηση .Αγωνιά. ΦΟΒΟΣ μια λέξη που παίρνει άλλη διάσταση όταν γίνεσαι γονιός.

Αυτόν τον χρόνο που είχα άδεια λόγω εγκυμοσύνης και μητρότητας ήταν η πρώτη φορά που είχα χρόνο να ασχοληθώ με πράγματα που μ αρέσουν. Είχα χρόνο να είμαι στο σπίτι. Το οποίο με έβλεπε πριν μόνο λίγες ώρες μέσα στη μέρα. Νοικοκυρευτηκα λίγο παραπάνω. Έψαξα και έμαθα καινούριες συνταγές. Ασχολήθηκα με το πλέξιμο, τις χειροτεχνίες και τις χειροποίητες κατασκευές. Διάβασα αρκετά βιβλία. Κάναμε περισσότερα πράγματα μαζί με τον Κώστα και μετά που γέννησα και με το μωρό οι 3 μας.
Απόλαυσα περισσότερο από κάθε προηγούμενη χρονιά,  όλες τις εποχές χωρίς να γκρινιάζω για το κρύο το χειμώνα , για τη ζέστη το καλοκαίρι, για την βροχή.. Απόλαυσα περισσότερο τις γιορτές του χρόνου,την οικογένεια μου..ακόμη και την παρέα με τον εαυτό  μου, βαζοντας σε σειρά σκόρπιες σκέψεις και συναισθήματα.

 Κάτι που ήθελα χρόνια να κάνω επίσης ήταν να φτιάξω ένα μπλογκ να μπορώ να μοιράζομαι με εσάς όλα όσα βιώνω.
Το μπλογκ αυτό ξεκίνησε στις αρχές του 2016 και περισσότερο  ασχολήθηκα με αυτό μετά την γέννηση του Δημητρη, τότε που πήρα τον τίτλο μαμακούλα, και άρχισε και το μπλογκ να παίρνει την τελική του μορφή.
Μαμακούλα λοιπόν είναι μια λέξη που όσες φορές  την ακούω νιώθω να ξαναζωντανευουν όλα τα πρώτα συναισθήματα μετά τη ΓΕΝΝΗΣΗ του γιου μου. Ο Κώστας με αποκαλεί έτσι  με ένα τρόπο γλυκό και λίγο χιουμοριστικο, από όταν γέννησα και μετά. Αυτη τη λέξη τη λατρεύω, όπως και τον τρόπο που την λέει ο Κώστας. Γιαυτό και έδωσα στο μπλογκ μου αυτόν τον τίτλο.
Το 2016 κύλησε ομαλά, κύλησε γρήγορα  και έφερε  αλλαγές στις ζωές μας. Μεγάλωσε η οικογένεια μας και μεγαλώσαμε και εμείς λίγο παραπάνω. Είδαμε την ζωή με άλλη ματιά. Γνωρίσαμε την αγάπη αλλιώς. Και αυτό σε αλλάζει.

Το 2017 εύχομαι να φέρει υγεία, πολλές ευτυχισμένες στιγμές στην καθημερινοτητα μας και την ικανότητα  να τις βλέπουμε και να τις ζούμε και όχι να προσπαθούμε να τις στριμώξουμε σε λίγες μέρες τον χρόνο. Εύχομαι κάθε μέρα ευτυχία..Να μπορούμε να βλέπουμε τα πράγματα λίγο πιο χρωματιστά 

Καλή χρονιά.!!!







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…