Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φωτογραφίζω απο το Α εως το Ω

Μία υπέροχη φωτογραφική πρόσκληση από το Δελφινακι ήταν για μένα ένα ωραίο παιχνίδι,πολύ διασκεδαστικό.Το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό από κάθε γράμμα της ΑΒ. Πολλές λέξεις και σκέψεις!!
Να λοιπόν οι δικές μου φωτογραφίες!

Α . 

Άλμπουμ φωτογραφιών.
Από το γάμο και τη βάφτιση του Δημήτρη .Άλμπουμ ψηφιακά αλλά και άλμπουμ που σιγά σιγά γεμίζω μόνη μου

Β.
Βάζα.πολλα βάζα κ βαζακια για καφέ μπαχαρικά κλπ κλπ


Γ. 
Γέλιο.το γέλιο του Δημήτρη.το πιο αγαπημένο μου γέλιο.με τα μικρά δοντακια να φαίνονται μπροστά


Δ.
Δημήτρης!!! 

Ε.
Ελιές. Που φτιάχνει κάθε χρόνο ο μπαμπάς μου. Μικρές αλλά νόστιμες.
Ζ. Ζώνη.
Η ζώνη που φοράω πιο συχνά!


Η. Ήλιος.

Θ. 
Αυτό που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η θήκη του κινητού μου!!
Ι.
εδω δυσκολευτηκα αρκετά μέχρι που έπεσε το μάτι μου στο αλογάκι ή αλλιώς ίππος!!
Το αλογάκι που είχε η αδερφή μου για μπομπονιέρα στη βάφτιση του ανιψιού μου.



Κ.
Κουρτίνα..μια την τραβάω, μια τη μαζεύω. Μαρεσει πολύ αν κ απλή.

Λ.
Το λαμπατερ. Που έχω στο κομοδίνο μου κ μου το έδωσε η αδερφή μου.
Μ.
Μπάλες κ μπαλονια είναι αυτό που λατρεύει ο Δημήτρης. Δεν το λέει καθαρά ακομη, αλλά "Μπαουα" .Και πως φωνάζει αν δει στο δρόμο έξω από κάποιο περίπτερο!!!

Ν.
Νερό. τι άλλο.;

Ξ.

Ξύλινο παιχνίδι με νούμερο.δωρο από την φίλη μου Χαρά στον Δημήτρη


Ο.

Ουρανός!!


Π.
Παιχνιδια χρωματιστά.


Ρ.
 
Ρεμα.Ενα υπέροχο μέρος στην περιοχή της Τούμπας.

Σ 
Σερπαντίνες..μιας και έχουμε απόκριες
Τ

Η τριανταφυλλιά που έχω στο μπαλκόνι.περιμενω να ανθίσει την άνοιξη.και χαίρομαι με κάθε νέο φυλλαρακι που βγάζει
Υ.
Υγρασία .που έχουμε άφθονη στη Θεσσαλονίκη
Φ. 
Φακές. Όλο λέω να μαγειρέψω κ όλο το αναβάλλω!!
Χ.
Χεράκι.μικρο και δυνατό

Ψ.
Ψιχαλες πρωινές.πηγαινοντας για δουλειά..
Ω...
Ώρα..ο χρόνος περνάει γρήγορα..

Ευχαριστούμε για αυτή την υπέροχη πρόσκληση μας δίνει την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα.!!


Σχόλια

Ο χρήστης ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ είπε…
Καλησπέρα Γιάννα

Ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή σου και τις όμορφες σου φωτογραφίες
Μου άρεσαν πολύ όλες και η καθεμιά ξεχωριστά

Είχα δει όταν έγινες μέλος μου στους αναγνώστες
και πάτησα πάνω στο εικονάκι σου αλλά δεν μου έβγαλε διεύθυνση και ονομασία του μπλογκ σου

Ευκαιρία τώρα τούτη η ανάρτηση σου , ήρτα έγινα και γω μέλος στους αναγνώστες σου

Καλώς βρεθήκαμε
Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Σε ευχαριστώ πολύ!!!καλή μέρα και Καλή εβδομάδα.φιλακια!!
Ο χρήστης Ρένα Χριστοδούλου είπε…
Τώρα είδα την περσινή σου ανάρτηση Γιάννα από την Θεσσαλονίκη.
Θα δω και τα υπόλοιπα που έχεις και θα σε παρακολουθώ πατριώτισσα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…