Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία;

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το πρωινό ξύπνημα με φιλάκια από το πιο γλυκά χειλάκια του κόσμου.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από τα χαχανιτα ενός μικρου παιδιού. Μεγαλύτερη ηρεμία δεν μπορείς να νιώσεις παρά μόνο το βράδυ όταν φιλήσεις το μικρό σου παιδάκι αφού έχει κοιμηθεί.
Δεν υπάρχει πιο θλιβερή εικόνα από τα δακρυσμένη ματάκια ενός μικρου παιδιού.
Δεν υπάρχει πιο ευχάριστη ασχολία από τα παιδικά παιχνίδια.
Και πιο ωραία ακαταστασία στο σαλόνι ,από παιχνίδια σε σημεία που δεν περίμενες να βρεις. Δεν υπάρχει πιο όμορφο λουλούδακι από αυτό που μάζεψαν τα παιδικά χεράκια για τη μαμα.
Δεν υπάρχει πιο ωραία μυρωδιά από την μυρωδιά του παιδιού σου.
Και πιο γλυκιά νοσταλγία όταν μαζεύεις ρούχα κ παπούτσια που δεν του χωράνε πλέον..
Παρατηρώ πόσο γρήγορα μεγαλώνεις και είμαι περήφανη για κάθε νέο πράγμα που κάνεις και κάθε νέα κουβέντα που θα πεις.Καθε μέρα μιλάμε όλο και πιο καλά. Υπάρχουν στιγμές που μένω με το στόμα ανοιχτό, μιλάς σαν παιδακι. Είσαι όμως ακόμη το μικρό μου το μωρ…
Πρόσφατες αναρτήσεις
Μέρες τώρα έχουμε μπει σε αποκριάτικο κλίμα. Πήραμε κ σερπαντίνες και φτιάξαμε κ μάσκες με μπιτζαμοηρωες. Όπως λέει ο Δημήτρης εγώ είμαι η ,ολετ ο ίδιος είναι ο γκεγκο και ο μπαμπάς μας ο κατμπου. Έχει ενθουσιαστεί πολυ με αυτό το παιδικό και κάθε Κυριακή περιμένει να το δει . Και τραγουδάει και το τραγούδι  τους. Τα πρωινά είμαστε μαζί και φτιάχνουμε διάφορες χειροτεχνίες. Εγώ κάνω τα περισσότερα και αυτός με παρακολουθεί με ενδιαφέρον από πάνω και ρωτάει συνεχώς ενθουσιασμένος " μαμά εμείς τι κάνουμε εδώ?" Και του εξηγω και αυτός με ξαναρωταει και ξανά.. Δεν χορταινω να τον ακούω. Λατρεύω αυτό τον ενθουσιασμό. Και ας μην είναι κάτι ιδιαίτερο αυτό που φτιάχνουμε. Το χαιρόμαστε κ οι δύο!! 


Μικρά χεράκια και μεγάλα χαμόγελα.

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Αυτος ο χρόνος που ποτε δε φτάνει.

Πέρασε πάλι τόσος καιρός και εγώ δεν έχω γράψει μισή γραμμουλα εδώ στο μπλογκ. Με πήρε η καθημερινότητα και η ρουτίνα μας και χρόνο δεν μου άφησε και μυαλό για να γραψω.
Μεγαλώνει το αγόρι μας και μιλάει πλέον καθαρά. Δουλειές στο σπίτι και παιχνίδια. Κάθε μέρα παίζουμε κάτι άλλο συνδιάζοντας τα παιχνίδια που έχουμε . Μπαλόνια και μπάλες παντού, αυτοκινητάκια και εργαλεία.
Και εγώ πάντα με το άγχος να προλάβω τις δουλειές το φαγητό και να μην χάσω το παιχνίδι και όλα μέχρι να φύγω δουλειά. Και μετά παίρνει τη σκυτάλη ο παππούς η γιαγιά και το μπαμπάς. Μέχρι που γυρνάω και εγώ .τον βαζω για ύπνο και πάει 11 χωρίς να καταλάβω πως πέρασε άλλη μια μέρα. Γρήγορα αλλά και όμορφα  και με κούραση και άγχος.  Και μόλις κοιμηθεί κάθομαι και βλέπω φωτογραφίες στην κινητό μου ,που βγάλαμε μέσα στη μέρα ,μέχρι να με πάρει κ εμένα  ο ύπνος..

Το δεύτερο πάρτυ γενεθλίων του Δημήτρη

Το δεύτερο πάρτυ του Δημήτρη έγινε στο σπίτι μας φετος. Πέρυσι εάν θυμάστε το κάναμε στο σπίτι των γονιών μου γιατί ήμασταν πάνω σε μετακόμιση κ μετά από επεμβαση του Δημητρη. Οπότε φέτος θέλαμε να στολίσουμε και να υποδεχτούμε την οικογένεια μας εδώ για να γιορτάσουμε τα δεύτερα γενέθλια του Δημήτρη μας
Ήμασταν λίγα άτομα.Δηλ μόνο οι οικογένειες και ο νονός μας. Οπότε ήμουν και εγώ πιο χαλαρή κ χαρούμενη γιατί όσο να πεις εάν περιμένεις πολύ κόσμο έχεις περισσότερα πράγματα να κάνεις και περισσότερο άγχος εάν θα ευχαριστηθουν όλοι κ θα περάσουν καλα.

Η μέρα μας ξεκίνησε λοιπόν χαλαρά με ένα καφεδάκι στο χέρι κ βόλτα στη Λαμπρακη

Μετά περάσαμε λίγο από το πάρκο. Και εγώ πήγα σπίτι νωρίτερα να κάνω κάποιες δουλειές να συμμαζέψω και να ετοιμάσω φαγητό. Μετά ήρθαν τα αγορια μου από το πάρκο . Ο Δημήτρης νυσταζε πολύ. Τον κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο κ κοιμήθηκε.
Αφού φάγαμε αρχίσαμε να φουσκώνουμε μπαλόνια. Έβαλα και τα τυροπιτακια να ψήνονται και αρχίσαμε να στολίζουμε όσο πιο αθόρυβα γιν…

Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει