Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αδειουλα..🎉

Αυτή την εβδομάδα είχαμε άδεια .Και εγώ και ο Κώστας.Σημερα Σάββατο, απόγευμα κιόλας.Για άλλη μια φορά συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος όταν είσαι με τους αγαπημένους σου.
Αν και βροχερός ο καιρός ,όλη την εβδομάδα χωρίς ούτε μια ηλιαχτίδα,περάσαμε όμορφα.Και πήγαμε και λίγο έξω.
Καθαρά Δευτέρα πετάξαμε χαρταετό,παίξαμε λίγο με σερπαντίνες κ κομφετι στο ανάχωμα και μετά φάγαμε τα παραδοσιακά μεζεδάκια στους γονείς μου. Και κάπως έτσι χαλαρά αποχαιρετήσαμε την Αποκριά για φέτος.


Όλη η υπόλοιπη εβδομάδα πέρασε χαλαρά. Την Τρίτη πήγαμε βόλτα στη γειτονιά  και μετά καταπιάστηκα με δουλειές. 
Τετάρτη πήγανε για ψάρεμα ο μπαμπάς μου με τον ξάδερφο μου και τον Κώστα και εγώ βρήκα ευκαιρία να καθίσω σπίτι με τη μαμά μου κ το Δημήτρη.Το απόγευμα φτιαξαμε κρέπες για τους κουρασμένους ψαράδες..που τελικά πιάσανε ένα χταπόδι μεγάλο!!! Και τώρα σκεφτόμαστε πως να το να μαγειρέψουμε.
Πέμπτη χαλαρωσαμε στο σπίτι όλη να όλη την ημέρα.Απιθανο.Να έχεις τη. Ευκαιρία να είσαι όλη μέρα με τις φόρμες.χαλαρα.χωρις ρολόγια.


Και χθες Παρασκευή πήγαμε μια μεγάλη βόλτα μαζι με την πεθερά μου. ΙΚΕΑ και μετά στο τζαμπο. Όσο εμείς βλέπαμε τα έπιπλα στο ΙΚΕΑ ο Δημήτρης κοιμόταν και έτσι είχαμε την ευκαιρία να πιούμε κ ένα καφέ.
Στο τζάμπο ενθουσιάστηκε και χόρευε στο καρότσι και φώναζε.Του άρεσε η μουσική οι μπάλες τα παιχνίδια τα αυτοκίνητακια.Λατρευει επίσης τα εργαλεία.. κατσαβίδι πενσα.βιδες κλπ.του πήραμε ένα σετ εργαλείων κ από χθες με το κατσαβίδι στο χέρι κοιμάται και του το παίρνω μετά. 
Πολύ χαίρομαι να το βλέπω ενθουσιασμένο τόσο πολύ που να τσιριζει.  Και με κάτι τόσο απλό που κοστίζει τόσο λίγο.Η χαρά αυτή στα μάτια του δεν υπολογίζεται.Θα θελα να κρατήσει η ηλικία λίγο περισσότερο να μπορέσω να τον χορτάσω με τα νάζια του τα γελακια κ τα παιχνίδια  του χορούς κ τα τραγούδια .Είναι απόλαυση αν κ μερικές φορές δεν το κρύβω κουράζομαι..όταν δεν τρώει όταν δεν κοιμάται.. Αλλά αυτα πάνε πακέτο.Απο την μια γέλια κ παιχνίδια από τη άλλη κούραση κ γκρίνια. Μια ηλικία μαγική που ξυπνάς μια μέρα και την ψάχνεις..
Πολλες φορές όταν κουράζομαι σκέφτομαι πόση ησυχία θα έχει το σπίτι όταν πια μεγάλος θα φευγει με την παρέα του και με πόση νοσταλγία θα θυμαμαι τις στιγμές που με τραβούσε από το χέρι για να πάμε στο δωμάτιο του να βιδωσουμε με το κατσαβίδι του ...


Είναι κ η μελαγχολία του βροχερου καιρού..ειναι που πλησιαζει η δευτέρα και άδεια θα αργήσω να ξαναπάρω.. μελαγχόλησα κ γω..ουφ..


Αλλά πρέπει να προσπαθούμε να περνάμε κάθε μέρα σαν να έχουμε άδεια.Μικρες στιγμές χαλάρωσης για να μπορούμε να συνεχίσουμε..Ότι μας χαλαρώνει..




Σχόλια

Ο χρήστης ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ είπε…
Καλό μήνα
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Καλό Μήνα!!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…