Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγίου Βαλεντίνου( πρώτη χρονιά ως γονείς)

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, ακούμε- διαβάζουμε τα κλασικά. Δηλαδή.. Πόσο εμπορική γιορτή είναι,ότι οι ερωτευμένοι κάθε μέρα γιορτάζουν,ότι δεν είναι Χριστιανική γιορτή κλπ. Τα ξέρω όλα αυτά. Και φαντάζομαι όλοι τα ξέρουν. Αλλα για μένα,αυτή η μέρα είναι μια ευκαιρία να κάνουμε με το ταίρι μας κάτι λίγο διαφορετικό από τα καθημερινά και συνηθισμένα. Κάτι ρομαντικό. Κάτι ιδιαίτερο. Ότι ο καθένας μας θεωρεί ιδιαίτερο.
Φέτος ,γονείς για πρώτη φορά, με το πιο ωραίο δώρο, που γεννήθηκε το καλοκαίρι και κοιμόταν στο δωμάτιο μέσα λίγο αρρωστουλι.
Είχα ετοιμάσει μια Πιτσα  για να φάμε οι 2 μας. Ρομαντικό δείπνο στο σαλόνι με χαμηλωμένα φώτα, για να μην ξυπνήσει ο καρδούλης που μόλις κοιμήθηκε. Φέτος δεν έβαλα τα καλά μου. Δεν χτενίστηκα και δεν βάφτηκα. Έβαλα τις πιτζάμες μου και πηγαινοερχομουν να ταΐσω κ να παρηγορήσω το μωρό που ξυπνούσε κάθε τόσο. Παρ όλη την κούραση και το ξενύχτι των προηγούμενων ημερών, παρόλο που δεν ακούγεται σαν κάτι εξαιρετικό, για μας ήταν η πιο ωραία γιορτή των ερωτευμένων φέτος.Και εγώ ερωτευμένη εις διπλούν..


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.







Η βόλτα μας στο αναχωμα

Μετράμε κοντά  2 εβδομάδες στην καινούρια μας γειτονιά και τώρα αρχίσαμε να βρίσκουμε λίγο τους ρυθμούς μας. Ο Δημήτρης συνήθισε το σπίτι και έμαθε και το καινούριο πάρκο.!!
Δε λέω..ωραίο το κέντρο. Πάντα μαρεσε να μένω εκεί. Το έζησα 3 χρόνια και το απόλαυσα .Το γνώρισα καλύτερα. Αλλά και η Τούμπα είναι από τις πιο ωραίες γειτονιές της Θεσσαλονίκης μας.
Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν ευκαιρία για την πρώτη μεγάλη βόλτα  στην περιοχή  μας.
Οπότε βάλαμε τα αθλητικά μας και ξεκινήσαμε για περπάτημα. Εχουμε την τύχη τωρα, να μένουμε δίπλα στο αναχωμα της τουμπας. Ανεβαινεις μερικά σκαλοπατακια και από το γκρίζο της ασφαλτου βρίσκεσαι μέσα στο πράσινο. Ένα εκπληκτικό μονοπάτι , που οδηγεί σε  μέρη που δεν θυμίζουν καθόλου  πόλη.  Πράσινο παντού. Γεφυράκια πολλά. Παγκάκια για ξεκούραση και χαλάρωση. Τραπεζοκαθισματα για πικ νικ. Και ένα τεράστιο πάρκο που προσφέρεται για πολλές δραστηριοτητες. Ποδηλατο, τρεξιμο, χαλαρό περπατημα. καροτσαδα, διάβασμα.Παιχνίδι..και πολλά άλλα. Με παρέα ή χωρίς…