Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το δωμάτιο του Δημητράκη μας

Λίγος καιρός έμεινε ακόμη που θα κοιμάται στο πορτ μπεμπε. Μεγάλωσε και άρχισε να πιάνεται από τις πλευρές και να προσπαθεί να γυρίσει. Τη νύχτα σπρώχνει με τα ποδαράκια του και ανεβαίνει τόσο πάνω που το κεφαλάκι του είναι κολλημένο στο κουνακι. Δε χωράει πλέον.
Θα μου λείψει το κουνακι δίπλα μου. Είναι κι αυτό μια αλλαγη μικρή. Ένα μικρο "βηματάκι" λίγο μακρυά από μένα. Θα μου λείψει η απαλή του αναπνοή που ακούω μέχρι να με πάρει ο ύπνος.

Ετοιμάζουμε το δωμάτιο του εδώ  και λίγο καιρό. Κάνουμε κάποιες αλλαγές στα έπιπλα για να γίνει όσο πιο λειτουργικό γίνεται. Ο χώρος είναι μικρός, άλλα πιστεύω πως θα γίνει αρκετά όμορφο δωμάτιο.
Σας το παρουσιάζω:

Πήραμε για το πάτωμα τα παλζ από τα jumbo. Είναι πολύ ζεστά κ όμορφα, για όταν θα παίζει κάτω. Η βιβλιοθήκη και το ντουλαπάκι είναι από το παιδικό μου δωμάτιο που τα έβαψε ο μπαμπάς μου, όταν ήμουν έγκυος ακόμη. Το κρεβατάκι είναι προεφηβικό. Μήκος 1.40 . Τα κάγκελα αφαιρούνται εντελώς και γίνεται παιδικό κρεβατάκι.  Επιλέξαμε τα χρώματα και των επίπλων και του τοίχου να είναι ουδέτερα, καθώς δεν έχουμε δεύτερο δωμάτιο. Το δωμάτιο βάφτηκε με μπογιά οικολογική  κ κατά της μούχλας. Το φωτιστικό είναι από ικεα. Για αρχή μεταφέραμε ένα κομμάτι του παλιού μας καναπέ για να είμαι δίπλα του μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Το μόνο που έμεινε είναι λευκά είδη...σεντόνια κ υπνόσακος.







Λατρεύω την φωτογραφία. Επί 7 χρόνια φωτογράφιζα νεογέννητα μωράκια σε κλινική. Τώρα συνεχίζω το ίδιο με πολύ αγάπη και μεράκι αναλαμβάνοντας φωτογραφήσεις κατ οίκον σε μωράκια, παιδάκια, παιδικά πάρτυ, οικογενειακές φωτογραφήσεις, και φωτογραφήσεις εγκυμοσύνης.

Δε γινόταν λοιπόν να μην έχει ο Δημητράκης μας στο δωμάτιο του τις πρώτες του βρεφικές φωτογραφίες που του έβγαλε η μαμά!!! Ακολουθούν κι άλλες στην πορεία..





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…