Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το δωμάτιο του Δημητράκη μας

Λίγος καιρός έμεινε ακόμη που θα κοιμάται στο πορτ μπεμπε. Μεγάλωσε και άρχισε να πιάνεται από τις πλευρές και να προσπαθεί να γυρίσει. Τη νύχτα σπρώχνει με τα ποδαράκια του και ανεβαίνει τόσο πάνω που το κεφαλάκι του είναι κολλημένο στο κουνακι. Δε χωράει πλέον.
Θα μου λείψει το κουνακι δίπλα μου. Είναι κι αυτό μια αλλαγη μικρή. Ένα μικρο "βηματάκι" λίγο μακρυά από μένα. Θα μου λείψει η απαλή του αναπνοή που ακούω μέχρι να με πάρει ο ύπνος.

Ετοιμάζουμε το δωμάτιο του εδώ  και λίγο καιρό. Κάνουμε κάποιες αλλαγές στα έπιπλα για να γίνει όσο πιο λειτουργικό γίνεται. Ο χώρος είναι μικρός, άλλα πιστεύω πως θα γίνει αρκετά όμορφο δωμάτιο.
Σας το παρουσιάζω:

Πήραμε για το πάτωμα τα παλζ από τα jumbo. Είναι πολύ ζεστά κ όμορφα, για όταν θα παίζει κάτω. Η βιβλιοθήκη και το ντουλαπάκι είναι από το παιδικό μου δωμάτιο που τα έβαψε ο μπαμπάς μου, όταν ήμουν έγκυος ακόμη. Το κρεβατάκι είναι προεφηβικό. Μήκος 1.40 . Τα κάγκελα αφαιρούνται εντελώς και γίνεται παιδικό κρεβατάκι.  Επιλέξαμε τα χρώματα και των επίπλων και του τοίχου να είναι ουδέτερα, καθώς δεν έχουμε δεύτερο δωμάτιο. Το δωμάτιο βάφτηκε με μπογιά οικολογική  κ κατά της μούχλας. Το φωτιστικό είναι από ικεα. Για αρχή μεταφέραμε ένα κομμάτι του παλιού μας καναπέ για να είμαι δίπλα του μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Το μόνο που έμεινε είναι λευκά είδη...σεντόνια κ υπνόσακος.







Λατρεύω την φωτογραφία. Επί 7 χρόνια φωτογράφιζα νεογέννητα μωράκια σε κλινική. Τώρα συνεχίζω το ίδιο με πολύ αγάπη και μεράκι αναλαμβάνοντας φωτογραφήσεις κατ οίκον σε μωράκια, παιδάκια, παιδικά πάρτυ, οικογενειακές φωτογραφήσεις, και φωτογραφήσεις εγκυμοσύνης.

Δε γινόταν λοιπόν να μην έχει ο Δημητράκης μας στο δωμάτιο του τις πρώτες του βρεφικές φωτογραφίες που του έβγαλε η μαμά!!! Ακολουθούν κι άλλες στην πορεία..





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…