Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλημέρα!!

Σήμερα μπορώ να πω πως είμαι κάπως καλύτερα...Από την Κυριακή ξεκίνησα με ένα πονόλαιμο που εξελίχθηκε σε μπούκωμα και δέκατα..Το ίδιο και ο άντρας μου.Ήμασταν και οι 2 χάλια.
Την νύχτα δεν μπορούσα να κλείσω μάτι.Δεν μπορούσα, να αναπνεύσω..Είχα την δύσπνοια λόγω εγκυμοσύνης αλλά με το μπούκωμα μαζί ένιωθα ακόμη χειρότερα. Τρίτη καθίσαμε σπίτι και οι 2 με τσάι σούπες και εισπνοές με ευκάλυπτο και από χθες η κατάσταση έχει βελτιωθεί!!
Πιο πολύ φοβήθηκα για το μωρό και ακόμη ανησυχώ γιατί νομίζω πως ταλαιπωρείται πολύ όταν εγώ βήχω συνέχεια και φταρνίζομαι .Και ο γιατρός μου λείπει σε άδεια αυτή την εβδομάδα.Όταν τον πήρα τηλέφωνο μου είπε η γραμματέας του να επικοινωνήσω με ένα συνάδελφό του, μου κάνει εντύπωση που δεν μου έδωσε ένα κινητό του. Δηλαδή εάν ήταν κάτι πιο σοβαρό από ένα κρυολόγημα? Πήγαμε στο ικα  χωρίς ραντεβού να μας δώσει κάποιος γιατρός μια συμβουλή, δηλαδή τι μπορώ να πάρω για το μπούκωμα και για τον λαιμό...Έλειπαν όλοι και ο γυναικολόγος μου είπε να πάω σε εφημερεύον νοσοκομείο.. Δεν πήγαμε .Εκεί η αναμονή είναι 8-9 ώρες, και ορθοστασία ανάμεσα σε τόσους άλλους άρρωστους χειρότερα θα γινόμουν σίγουρα.
Πάντα εγώ όσες φορές είχα γρίπη- συνάχι το περνούσα με τα κλασικά γιατροσόφια αλλά τώρα φοβήθηκα γιατί δεν είμαι μόνη..



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…