Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλημέρα!!

Σήμερα μπορώ να πω πως είμαι κάπως καλύτερα...Από την Κυριακή ξεκίνησα με ένα πονόλαιμο που εξελίχθηκε σε μπούκωμα και δέκατα..Το ίδιο και ο άντρας μου.Ήμασταν και οι 2 χάλια.
Την νύχτα δεν μπορούσα να κλείσω μάτι.Δεν μπορούσα, να αναπνεύσω..Είχα την δύσπνοια λόγω εγκυμοσύνης αλλά με το μπούκωμα μαζί ένιωθα ακόμη χειρότερα. Τρίτη καθίσαμε σπίτι και οι 2 με τσάι σούπες και εισπνοές με ευκάλυπτο και από χθες η κατάσταση έχει βελτιωθεί!!
Πιο πολύ φοβήθηκα για το μωρό και ακόμη ανησυχώ γιατί νομίζω πως ταλαιπωρείται πολύ όταν εγώ βήχω συνέχεια και φταρνίζομαι .Και ο γιατρός μου λείπει σε άδεια αυτή την εβδομάδα.Όταν τον πήρα τηλέφωνο μου είπε η γραμματέας του να επικοινωνήσω με ένα συνάδελφό του, μου κάνει εντύπωση που δεν μου έδωσε ένα κινητό του. Δηλαδή εάν ήταν κάτι πιο σοβαρό από ένα κρυολόγημα? Πήγαμε στο ικα  χωρίς ραντεβού να μας δώσει κάποιος γιατρός μια συμβουλή, δηλαδή τι μπορώ να πάρω για το μπούκωμα και για τον λαιμό...Έλειπαν όλοι και ο γυναικολόγος μου είπε να πάω σε εφημερεύον νοσοκομείο.. Δεν πήγαμε .Εκεί η αναμονή είναι 8-9 ώρες, και ορθοστασία ανάμεσα σε τόσους άλλους άρρωστους χειρότερα θα γινόμουν σίγουρα.
Πάντα εγώ όσες φορές είχα γρίπη- συνάχι το περνούσα με τα κλασικά γιατροσόφια αλλά τώρα φοβήθηκα γιατί δεν είμαι μόνη..



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Το δεύτερο πάρτυ γενεθλίων του Δημήτρη

Το δεύτερο πάρτυ του Δημήτρη έγινε στο σπίτι μας φετος. Πέρυσι εάν θυμάστε το κάναμε στο σπίτι των γονιών μου γιατί ήμασταν πάνω σε μετακόμιση κ μετά από επεμβαση του Δημητρη. Οπότε φέτος θέλαμε να στολίσουμε και να υποδεχτούμε την οικογένεια μας εδώ για να γιορτάσουμε τα δεύτερα γενέθλια του Δημήτρη μας
Ήμασταν λίγα άτομα.Δηλ μόνο οι οικογένειες και ο νονός μας. Οπότε ήμουν και εγώ πιο χαλαρή κ χαρούμενη γιατί όσο να πεις εάν περιμένεις πολύ κόσμο έχεις περισσότερα πράγματα να κάνεις και περισσότερο άγχος εάν θα ευχαριστηθουν όλοι κ θα περάσουν καλα.

Η μέρα μας ξεκίνησε λοιπόν χαλαρά με ένα καφεδάκι στο χέρι κ βόλτα στη Λαμπρακη

Μετά περάσαμε λίγο από το πάρκο. Και εγώ πήγα σπίτι νωρίτερα να κάνω κάποιες δουλειές να συμμαζέψω και να ετοιμάσω φαγητό. Μετά ήρθαν τα αγορια μου από το πάρκο . Ο Δημήτρης νυσταζε πολύ. Τον κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο κ κοιμήθηκε.
Αφού φάγαμε αρχίσαμε να φουσκώνουμε μπαλόνια. Έβαλα και τα τυροπιτακια να ψήνονται και αρχίσαμε να στολίζουμε όσο πιο αθόρυβα γιν…

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …