Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλημέρα!!

Σήμερα μπορώ να πω πως είμαι κάπως καλύτερα...Από την Κυριακή ξεκίνησα με ένα πονόλαιμο που εξελίχθηκε σε μπούκωμα και δέκατα..Το ίδιο και ο άντρας μου.Ήμασταν και οι 2 χάλια.
Την νύχτα δεν μπορούσα να κλείσω μάτι.Δεν μπορούσα, να αναπνεύσω..Είχα την δύσπνοια λόγω εγκυμοσύνης αλλά με το μπούκωμα μαζί ένιωθα ακόμη χειρότερα. Τρίτη καθίσαμε σπίτι και οι 2 με τσάι σούπες και εισπνοές με ευκάλυπτο και από χθες η κατάσταση έχει βελτιωθεί!!
Πιο πολύ φοβήθηκα για το μωρό και ακόμη ανησυχώ γιατί νομίζω πως ταλαιπωρείται πολύ όταν εγώ βήχω συνέχεια και φταρνίζομαι .Και ο γιατρός μου λείπει σε άδεια αυτή την εβδομάδα.Όταν τον πήρα τηλέφωνο μου είπε η γραμματέας του να επικοινωνήσω με ένα συνάδελφό του, μου κάνει εντύπωση που δεν μου έδωσε ένα κινητό του. Δηλαδή εάν ήταν κάτι πιο σοβαρό από ένα κρυολόγημα? Πήγαμε στο ικα  χωρίς ραντεβού να μας δώσει κάποιος γιατρός μια συμβουλή, δηλαδή τι μπορώ να πάρω για το μπούκωμα και για τον λαιμό...Έλειπαν όλοι και ο γυναικολόγος μου είπε να πάω σε εφημερεύον νοσοκομείο.. Δεν πήγαμε .Εκεί η αναμονή είναι 8-9 ώρες, και ορθοστασία ανάμεσα σε τόσους άλλους άρρωστους χειρότερα θα γινόμουν σίγουρα.
Πάντα εγώ όσες φορές είχα γρίπη- συνάχι το περνούσα με τα κλασικά γιατροσόφια αλλά τώρα φοβήθηκα γιατί δεν είμαι μόνη..



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…