Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

μια πρώτη γνωριμία



Καλημέρα σας!!!!



Είμαι η Γιάννα!!! Ζω στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη από τότε που γεννήθηκα και δεν την έχω αφήσει ποτέ!!! Μ'αρέσει πολύ κάθε γειτονιά , κάθε δρόμος και κάθε στενάκι..Εδώ έζησα και ως φοιτήτρια αφού ούτε και τότε δεν θέλησα να την εγκαταλείψω!! Που θα βρεις καλύτερη πόλη για φοιτητική ζωή???



Ένα χρόνο πριν με έβρισκες να τρέχω πυρετωδώς και να ψάχνω οτιδήποτε έχει σχέση με ένα γάμο..τον δικό μου γάμο!!Ανάμεσα σε δουλειά και σε σπίτι προσπαθούσα να κανονίσω τα πάντα σχετικά με τον γάμο φυσικά με την βοήθεια του άντρα μου!!Πραγματικά πολύ τρέξιμο!!Αλλά για ένα χαρούμενο λόγο!! Και τελικά μπορώ να πω.. με ένα αποτέλεσμα καλύτερο από αυτό που περίμενα!!Ένα άγχος απίστευτο για να πάνε όλα καλά, και τελικά ο γάμος ήρθε και έφυγε τόσο γρήγορα που νιώθω σαν όλα αυτά να τα είδα στον ύπνο μου...8 μήνες άγχους και προετοιμασίας για μια μέρα που περνάει τόσο γρήγορα σαν να έχει μικρότερη διάρκεια από όλες τις άλλες!!!Αλλά το αποτέλεσμα ήταν το επιθυμητό,περάσαμε τέλεια και έγιναν όλα πολύ ωραία, ακόμη και ο καιρός ήταν με το μέρος μας! Ενώ ξεκίνησε η μέρα με δυνατή βροχή το απόγευμα βγήκε ένας ήλιος...που δεν θα πίστευες με τίποτα ότι λίγες ώρες πριν πλημμύριζαν οι δρόμοι!!Απίστευτο!!


Και έρχομαι στο σήμερα!!Ένα χρόνο μετά από τις προετοιμασίες του γάμου μας, βρίσκομαι σε μια άλλη προετοιμασία!!Την πιο γλυκιά από όλες!Την προετοιμασία για τον ερχομό του πρώτου μας παιδιού!!

Διανύω την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης μου!και αρχίσαμε να ψάχνουμε πυρετωδώς για καροτσάκια κρεβατάκια κλπ..!!Είναι λίγο νωρίς ακόμη, αλλά είμαι άνθρωπος που μ'αρέσει το καλό ψάξιμο.Οπότε αν και νωρίς ψαχνόμαστε από τώρα!!Ευτυχώς και ο άντρας μου είναι και αυτός σαν και εμένα οπότε τρέχουμε μαζί!!

Πάντα ήθελα να φτιάξω ένα blog αλλά δεν είχα τον χρόνο να ασχοληθώ. Πιστεύω πως τώρα ήρθε η στιγμή να το κάνω!!Σας καλωσορίζω λοιπόν στο blog μου !!και ελπίζω να κάνουμε καλή παρέα!!


Φιλάκια!!!










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…