Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

μια πρώτη γνωριμία



Καλημέρα σας!!!!



Είμαι η Γιάννα!!! Ζω στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη από τότε που γεννήθηκα και δεν την έχω αφήσει ποτέ!!! Μ'αρέσει πολύ κάθε γειτονιά , κάθε δρόμος και κάθε στενάκι..Εδώ έζησα και ως φοιτήτρια αφού ούτε και τότε δεν θέλησα να την εγκαταλείψω!! Που θα βρεις καλύτερη πόλη για φοιτητική ζωή???



Ένα χρόνο πριν με έβρισκες να τρέχω πυρετωδώς και να ψάχνω οτιδήποτε έχει σχέση με ένα γάμο..τον δικό μου γάμο!!Ανάμεσα σε δουλειά και σε σπίτι προσπαθούσα να κανονίσω τα πάντα σχετικά με τον γάμο φυσικά με την βοήθεια του άντρα μου!!Πραγματικά πολύ τρέξιμο!!Αλλά για ένα χαρούμενο λόγο!! Και τελικά μπορώ να πω.. με ένα αποτέλεσμα καλύτερο από αυτό που περίμενα!!Ένα άγχος απίστευτο για να πάνε όλα καλά, και τελικά ο γάμος ήρθε και έφυγε τόσο γρήγορα που νιώθω σαν όλα αυτά να τα είδα στον ύπνο μου...8 μήνες άγχους και προετοιμασίας για μια μέρα που περνάει τόσο γρήγορα σαν να έχει μικρότερη διάρκεια από όλες τις άλλες!!!Αλλά το αποτέλεσμα ήταν το επιθυμητό,περάσαμε τέλεια και έγιναν όλα πολύ ωραία, ακόμη και ο καιρός ήταν με το μέρος μας! Ενώ ξεκίνησε η μέρα με δυνατή βροχή το απόγευμα βγήκε ένας ήλιος...που δεν θα πίστευες με τίποτα ότι λίγες ώρες πριν πλημμύριζαν οι δρόμοι!!Απίστευτο!!


Και έρχομαι στο σήμερα!!Ένα χρόνο μετά από τις προετοιμασίες του γάμου μας, βρίσκομαι σε μια άλλη προετοιμασία!!Την πιο γλυκιά από όλες!Την προετοιμασία για τον ερχομό του πρώτου μας παιδιού!!

Διανύω την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης μου!και αρχίσαμε να ψάχνουμε πυρετωδώς για καροτσάκια κρεβατάκια κλπ..!!Είναι λίγο νωρίς ακόμη, αλλά είμαι άνθρωπος που μ'αρέσει το καλό ψάξιμο.Οπότε αν και νωρίς ψαχνόμαστε από τώρα!!Ευτυχώς και ο άντρας μου είναι και αυτός σαν και εμένα οπότε τρέχουμε μαζί!!

Πάντα ήθελα να φτιάξω ένα blog αλλά δεν είχα τον χρόνο να ασχοληθώ. Πιστεύω πως τώρα ήρθε η στιγμή να το κάνω!!Σας καλωσορίζω λοιπόν στο blog μου !!και ελπίζω να κάνουμε καλή παρέα!!


Φιλάκια!!!










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…