Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

27 Μαρτίου..

Πέρασε και η 25η Μαρτίου... 

 Ο Καιρός πάλι χάλασε, αν και είχα την ελπίδα ότι αυτό το 3ήμερο θα έφτιαχνε κάπως..
Τον άντρα μου τον κάλεσαν στην δουλειά και τις 3 μέρες. Αλλά τι να κάνουμε??Έτσι όπως έχει καταντήσει το εργασιακό λέμε ευτυχώς που υπάρχει δουλειά. Πλέον κανείς δεν έχει χρόνο για την οικογένειά του. Αυτό με στεναχωρεί πολύ...
Ίσως να φταίει και ο καιρός που χωρίς να το θέλω επηρεάζει πάντα την ψυχολογία μου..
Να αλλάξω διάθεση τώρα!! Την προηγούμενη δευτέρα πήγαμε για τον ΄β επιπέδου υπέρηχο!!
Ήμασταν ενθουσιασμένοι!!Ανυπομονούσα να δω το μωρό μετά από ένα μήνα και ήταν υπέροχο!!Και πολύ συγκινητικό να βλέπεις ένα μικρό ανθρωπάκι να κουνιέται μέσα σου!!Μοναδική εμπειρία!!
Ευτυχώς όλα καλά μας τα είπαν οι γιατροί και κάπως ηρέμησα γιατί ενώ έχω μπει στον 6ο πολλοί μου λένε ότι έχω πολύ μικρή κοιλιά και φοβήθηκα μήπως κάτι πάει στραβά...Ευτυχώς ...Τώρα ηρέμησα.

Ο καιρός περνάει πολύ γρήγορα και μείναν μόλις 3 μήνες ακόμη !!! Φοβάμαι πολύ τον τοκετό..και γενικά έχω αγωνία, σαν νέα μαμά. Όταν λέω στον γιατρό ότι φοβάμαι και στου γύρω μου, μου λένε ότι είμαι υπερβολική. Εγώ πάλι πιστεύω ότι είναι λογικό να φοβάσαι για κάτι που δεν ξέρεις και πιστεύω ότι πολλές ακόμη κοπέλες που είναι στην θέση μου νιώθουν το ίδιο.
Πλέον τα βράδια ξυπνάω τουλάχιστον μία φορά και δεν μπορώ να κοιμηθώ ξανά γιατί δυσκολεύομαι να αναπνεύσω και αρχίζω τις σκέψεις...Η ψυχολογία μου μια είναι στα πάνω της μία στα κάτω της.


Δεν ξέρω αν για αυτό ευθύνονται οι ορμόνες της εγκυμοσύνης όπως λένε..Νιώθω ότι όλα γίνονται πολύ γρήγορα, ότι ο καιρός περνάει γρήγορα και με σέρνει κ'μένα μαζί του...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…