Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

27 Μαρτίου..

Πέρασε και η 25η Μαρτίου... 

 Ο Καιρός πάλι χάλασε, αν και είχα την ελπίδα ότι αυτό το 3ήμερο θα έφτιαχνε κάπως..
Τον άντρα μου τον κάλεσαν στην δουλειά και τις 3 μέρες. Αλλά τι να κάνουμε??Έτσι όπως έχει καταντήσει το εργασιακό λέμε ευτυχώς που υπάρχει δουλειά. Πλέον κανείς δεν έχει χρόνο για την οικογένειά του. Αυτό με στεναχωρεί πολύ...
Ίσως να φταίει και ο καιρός που χωρίς να το θέλω επηρεάζει πάντα την ψυχολογία μου..
Να αλλάξω διάθεση τώρα!! Την προηγούμενη δευτέρα πήγαμε για τον ΄β επιπέδου υπέρηχο!!
Ήμασταν ενθουσιασμένοι!!Ανυπομονούσα να δω το μωρό μετά από ένα μήνα και ήταν υπέροχο!!Και πολύ συγκινητικό να βλέπεις ένα μικρό ανθρωπάκι να κουνιέται μέσα σου!!Μοναδική εμπειρία!!
Ευτυχώς όλα καλά μας τα είπαν οι γιατροί και κάπως ηρέμησα γιατί ενώ έχω μπει στον 6ο πολλοί μου λένε ότι έχω πολύ μικρή κοιλιά και φοβήθηκα μήπως κάτι πάει στραβά...Ευτυχώς ...Τώρα ηρέμησα.

Ο καιρός περνάει πολύ γρήγορα και μείναν μόλις 3 μήνες ακόμη !!! Φοβάμαι πολύ τον τοκετό..και γενικά έχω αγωνία, σαν νέα μαμά. Όταν λέω στον γιατρό ότι φοβάμαι και στου γύρω μου, μου λένε ότι είμαι υπερβολική. Εγώ πάλι πιστεύω ότι είναι λογικό να φοβάσαι για κάτι που δεν ξέρεις και πιστεύω ότι πολλές ακόμη κοπέλες που είναι στην θέση μου νιώθουν το ίδιο.
Πλέον τα βράδια ξυπνάω τουλάχιστον μία φορά και δεν μπορώ να κοιμηθώ ξανά γιατί δυσκολεύομαι να αναπνεύσω και αρχίζω τις σκέψεις...Η ψυχολογία μου μια είναι στα πάνω της μία στα κάτω της.


Δεν ξέρω αν για αυτό ευθύνονται οι ορμόνες της εγκυμοσύνης όπως λένε..Νιώθω ότι όλα γίνονται πολύ γρήγορα, ότι ο καιρός περνάει γρήγορα και με σέρνει κ'μένα μαζί του...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…