Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλή Σαρακοστή!!

Σχεδόν κάθε χρόνο την Καθαρά Δευτέρα ο καιρός είναι βροχερός!Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να δω ήλιο τέτοια μέρα.Να βγούμε να πετάξουμε χαρταετό! Πλέον την καθαρά Δευτέρα την έχω στο μυαλό μου με βροχερό καιρό, να είμαστε όλοι μαζί σπίτι παρέα με τα νηστίσιμα εδέσματα!!


Και έτσι δεν είναι άσχημα!!Αρκεί που είμαστε όλοι μαζί!!
 Λαγάνα φάγαμε,ταραμά και χαλβά επίσης!!! Το μόνο που δεν κάναμε είναι να πετάξουμε χαρταετό!!Το αφήνω λοιπόν σαν εκκρεμότητα για την ημέρα του Πάσχα πάντα με την ελπίδα πως θα έχει  τότε καλό καιρό και θα πάμε στην εξοχή να ψήσουμε.!!Ίσως και να ακούγεται αστείο, αλλά γιατί όχι??
Που θα πάει θα έρθει και η άνοιξη! Μέχρι τότε σπίτι παρέα με ένα ζεστό καφεδάκι και με έμπνευση για πολλές δημιουργίες!! Ρίξτε μια ματιά εδώ!!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Άδεια η πολη...

Κάθε χρόνο αυτή η εβδομάδα είναι η πιο ήσυχη. Άδεια η πόλη, η γειτονιά έρημη. Ησυχία...Τόση πολλή.   Πέρυσι δούλευα και περίμενα με ανυπομονησία την άδεια μου.Ήταν μια εβδομάδα πριν τον γάμο!! Πέρασε ένας χρόνος τόσο γρήγορα. Ούτε που το κατάλαβα.. Φέτος αγκαλιά με το μικρό μας ανθρωπάκι τελειώνει και αυτό το καλοκαίρι!!! 
Κάθε χρόνο με πιάνει μια μελαγχολία αυτό τον καιρό..Θες η ησυχία ?που μου επιτρέπει να μείνω μόνη με την σκέψεις μου? Η αγαπημένη μου εποχή που πλησιάζει στο τέλος? Ακόμη και ο καιρός που ήδη άρχισε να δροσίζει.. με αγχώνουν οι αλλαγές....


Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει