Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με αφορμη τα μαρτακια

Φέτος τα βραχιολακια μαρτη, είπα να τα κάνω λίγο διαφορετικά από ότι συνηθίζω.  Ψάχνοντας λίγο στο internet  βρήκα 2 πλέξεις ,με τις οποίες δεν είχα ασχοληθεί καθόλου μέχρι τώρα. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα με το πόσο εύκολες είναι και πόσο χαλαρωτικές...

Αφού έφτιαξα πρώτα τα μαρτακια, είπα να μην μείνω σε αυτά μόνο και να φτιάξω κι άλλα βραχιολακια. Να παίξω με τα χρώματα και να κάνω διάφορους συνδυασμούς. Και τελικά κόλλησα τόσο πολύ με αυτό και πλέον, που με χάνεις ,που με βρίσκεις, με ένα βραχιολακι θα ασχολούμαι.!!
Μ' άρεσε πολύ και σαν ασχολία , και σαν αποτέλεσμα. Και πιστέψτε με ! Είναι πολύ χαλαρωτικό.

Η πρώτη πλέξη είναι τα βραχιολάκια Φιλίας. Ήταν παλιότερα στην μόδα και τώρα επανήλθαν. Μπορείς να συνδυάσεις ότι χρώμα σ' αρέσει. Όσα πιο πολλά κορδονάκια, τόσο πιο πλατύ θα βγει το βραχιόλι. Εδώ δείχνει αναλυτικά πως γίνεται. Και είναι πολύ απλό. Φαντασία να έχεις για διαφορετικούς συνδυασμούς.!!








Η επόμενη πλέξη είναι η τεχνική  kumihimo. Τόσο απλή που νιώθεις πραγματικά ότι το βραχιόλι φτιάχνεται μόνο του!!  Εδω μπορείς να μάθεις πως! Θα κολλήσεις και θα θες να φτιάξεις για όλους!  Είναι μια ωραία ιδέα και για μαρτυρικά σε βάφτιση. Τώρα που ετοιμάζουμε την βάφτιση του Δημήτρακη μας, σκέφτομαι να τα κάνω,στα χρώματα που επιλέξαμε.  Επίσης η συγκεκριμένη πλέξη μπορεί να γίνει και κολιέ.

το αγαπημένο μου!!



Σχόλια

Ο χρήστης Zina Z είπε…
πολυ ομορφα εγιναν και με υπεροχα χρωματακια
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Ευχαριστω πολυ Ζηνα μου.Θα φτιαξω κιαλλα χρωματα!!Εχω κολλησει.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…