Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

8 μήνες μαμακουλα

Σήμερα κλείνω 8 μήνες ως μαμά!! Η ζωή μου άλλαξε μονομιάς από τότε. Άλλη γυναίκα μπήκα στην κλινική,και άλλη βγήκα. Εντελώς άλλη όμως. Όλη μου η σκέψη πλέον είναι σε αυτό το μικρο ανθρωπάκι. Η διάθεση μου μεταβάλλεται συνεχώς και επηρεάζεται από ένα χαμογελακι ή ένα δάκρυ. Από την απόλυτη ευτυχία στη μοναχική θλίψη. Έτσι απλά. Μονο αυτό μετράει τοοοοσοο πολύ πλέον.Το χαμογελάκι.

8 μηνών.. Δεν έχει κανένα δοντάκι. Τρώει ελάχιστα. Θηλάζει ασταμάτητα. Και ψάχνει συνέχεια από κάπου να πιαστεί για να σηκωθεί στα ποδαράκια του. Χαρίζει χαμόγελα, απλόχερα, σε γνωστούς και άγνωστους. Αυτός είναι. Κάθε μέρα κάτι νέο. Ένας ήχος ,ένα νάζι, ένα βηματάκι .
Ο καιρός περνάει υπέροχα.Είναι φανταστικό να είμαι συνέχεια μαζί του και να καλύπτω κάθε του ανάγκη.Μέρα και νύχτα.

Ο καιρός όμως.. περνάει και γρήγορα.. Σε ένα μήνα επιστρέφω στην δουλειά μου. Στη σκέψη ότι θα λείπω κάποιες ώρες από κοντά του, χωρίς να μπορέσω να του εξηγήσω γιατί και για πόσο, κλαίω.
Απλά θα λείπω.Απλά δε θα 'μαι εκεί όταν με ψάξει.. Πως θα νιώθει άραγε όταν θα αναρωτιέται που πήγα ; Όταν δεν θα μπορεί κάποιος να του εξηγήσει πότε θα γυρίσω; Μήπως θα νιώσει απογοήτευση; Μήπως προδοσία; Θα χάσει την εμπιστοσύνη του;

Μακάρι να είχα ακόμη λίγο χρόνο μαζί του.. Να βλέπω κάθε χαμόγελο και κάθε κατόρθωμά του και όχι να μου τα περιγράφουν.. Μακάρι να μπορούσα να το δω πιο αισιόδοξα όλο αυτό.



στέκομαι!!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…