Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

8 μήνες μαμακουλα

Σήμερα κλείνω 8 μήνες ως μαμά!! Η ζωή μου άλλαξε μονομιάς από τότε. Άλλη γυναίκα μπήκα στην κλινική,και άλλη βγήκα. Εντελώς άλλη όμως. Όλη μου η σκέψη πλέον είναι σε αυτό το μικρο ανθρωπάκι. Η διάθεση μου μεταβάλλεται συνεχώς και επηρεάζεται από ένα χαμογελακι ή ένα δάκρυ. Από την απόλυτη ευτυχία στη μοναχική θλίψη. Έτσι απλά. Μονο αυτό μετράει τοοοοσοο πολύ πλέον.Το χαμογελάκι.

8 μηνών.. Δεν έχει κανένα δοντάκι. Τρώει ελάχιστα. Θηλάζει ασταμάτητα. Και ψάχνει συνέχεια από κάπου να πιαστεί για να σηκωθεί στα ποδαράκια του. Χαρίζει χαμόγελα, απλόχερα, σε γνωστούς και άγνωστους. Αυτός είναι. Κάθε μέρα κάτι νέο. Ένας ήχος ,ένα νάζι, ένα βηματάκι .
Ο καιρός περνάει υπέροχα.Είναι φανταστικό να είμαι συνέχεια μαζί του και να καλύπτω κάθε του ανάγκη.Μέρα και νύχτα.

Ο καιρός όμως.. περνάει και γρήγορα.. Σε ένα μήνα επιστρέφω στην δουλειά μου. Στη σκέψη ότι θα λείπω κάποιες ώρες από κοντά του, χωρίς να μπορέσω να του εξηγήσω γιατί και για πόσο, κλαίω.
Απλά θα λείπω.Απλά δε θα 'μαι εκεί όταν με ψάξει.. Πως θα νιώθει άραγε όταν θα αναρωτιέται που πήγα ; Όταν δεν θα μπορεί κάποιος να του εξηγήσει πότε θα γυρίσω; Μήπως θα νιώσει απογοήτευση; Μήπως προδοσία; Θα χάσει την εμπιστοσύνη του;

Μακάρι να είχα ακόμη λίγο χρόνο μαζί του.. Να βλέπω κάθε χαμόγελο και κάθε κατόρθωμά του και όχι να μου τα περιγράφουν.. Μακάρι να μπορούσα να το δω πιο αισιόδοξα όλο αυτό.



στέκομαι!!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Το δεύτερο πάρτυ γενεθλίων του Δημήτρη

Το δεύτερο πάρτυ του Δημήτρη έγινε στο σπίτι μας φετος. Πέρυσι εάν θυμάστε το κάναμε στο σπίτι των γονιών μου γιατί ήμασταν πάνω σε μετακόμιση κ μετά από επεμβαση του Δημητρη. Οπότε φέτος θέλαμε να στολίσουμε και να υποδεχτούμε την οικογένεια μας εδώ για να γιορτάσουμε τα δεύτερα γενέθλια του Δημήτρη μας
Ήμασταν λίγα άτομα.Δηλ μόνο οι οικογένειες και ο νονός μας. Οπότε ήμουν και εγώ πιο χαλαρή κ χαρούμενη γιατί όσο να πεις εάν περιμένεις πολύ κόσμο έχεις περισσότερα πράγματα να κάνεις και περισσότερο άγχος εάν θα ευχαριστηθουν όλοι κ θα περάσουν καλα.

Η μέρα μας ξεκίνησε λοιπόν χαλαρά με ένα καφεδάκι στο χέρι κ βόλτα στη Λαμπρακη

Μετά περάσαμε λίγο από το πάρκο. Και εγώ πήγα σπίτι νωρίτερα να κάνω κάποιες δουλειές να συμμαζέψω και να ετοιμάσω φαγητό. Μετά ήρθαν τα αγορια μου από το πάρκο . Ο Δημήτρης νυσταζε πολύ. Τον κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο κ κοιμήθηκε.
Αφού φάγαμε αρχίσαμε να φουσκώνουμε μπαλόνια. Έβαλα και τα τυροπιτακια να ψήνονται και αρχίσαμε να στολίζουμε όσο πιο αθόρυβα γιν…

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …