Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

8 μήνες μαμακουλα

Σήμερα κλείνω 8 μήνες ως μαμά!! Η ζωή μου άλλαξε μονομιάς από τότε. Άλλη γυναίκα μπήκα στην κλινική,και άλλη βγήκα. Εντελώς άλλη όμως. Όλη μου η σκέψη πλέον είναι σε αυτό το μικρο ανθρωπάκι. Η διάθεση μου μεταβάλλεται συνεχώς και επηρεάζεται από ένα χαμογελακι ή ένα δάκρυ. Από την απόλυτη ευτυχία στη μοναχική θλίψη. Έτσι απλά. Μονο αυτό μετράει τοοοοσοο πολύ πλέον.Το χαμογελάκι.

8 μηνών.. Δεν έχει κανένα δοντάκι. Τρώει ελάχιστα. Θηλάζει ασταμάτητα. Και ψάχνει συνέχεια από κάπου να πιαστεί για να σηκωθεί στα ποδαράκια του. Χαρίζει χαμόγελα, απλόχερα, σε γνωστούς και άγνωστους. Αυτός είναι. Κάθε μέρα κάτι νέο. Ένας ήχος ,ένα νάζι, ένα βηματάκι .
Ο καιρός περνάει υπέροχα.Είναι φανταστικό να είμαι συνέχεια μαζί του και να καλύπτω κάθε του ανάγκη.Μέρα και νύχτα.

Ο καιρός όμως.. περνάει και γρήγορα.. Σε ένα μήνα επιστρέφω στην δουλειά μου. Στη σκέψη ότι θα λείπω κάποιες ώρες από κοντά του, χωρίς να μπορέσω να του εξηγήσω γιατί και για πόσο, κλαίω.
Απλά θα λείπω.Απλά δε θα 'μαι εκεί όταν με ψάξει.. Πως θα νιώθει άραγε όταν θα αναρωτιέται που πήγα ; Όταν δεν θα μπορεί κάποιος να του εξηγήσει πότε θα γυρίσω; Μήπως θα νιώσει απογοήτευση; Μήπως προδοσία; Θα χάσει την εμπιστοσύνη του;

Μακάρι να είχα ακόμη λίγο χρόνο μαζί του.. Να βλέπω κάθε χαμόγελο και κάθε κατόρθωμά του και όχι να μου τα περιγράφουν.. Μακάρι να μπορούσα να το δω πιο αισιόδοξα όλο αυτό.



στέκομαι!!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.







Η βόλτα μας στο αναχωμα

Μετράμε κοντά  2 εβδομάδες στην καινούρια μας γειτονιά και τώρα αρχίσαμε να βρίσκουμε λίγο τους ρυθμούς μας. Ο Δημήτρης συνήθισε το σπίτι και έμαθε και το καινούριο πάρκο.!!
Δε λέω..ωραίο το κέντρο. Πάντα μαρεσε να μένω εκεί. Το έζησα 3 χρόνια και το απόλαυσα .Το γνώρισα καλύτερα. Αλλά και η Τούμπα είναι από τις πιο ωραίες γειτονιές της Θεσσαλονίκης μας.
Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν ευκαιρία για την πρώτη μεγάλη βόλτα  στην περιοχή  μας.
Οπότε βάλαμε τα αθλητικά μας και ξεκινήσαμε για περπάτημα. Εχουμε την τύχη τωρα, να μένουμε δίπλα στο αναχωμα της τουμπας. Ανεβαινεις μερικά σκαλοπατακια και από το γκρίζο της ασφαλτου βρίσκεσαι μέσα στο πράσινο. Ένα εκπληκτικό μονοπάτι , που οδηγεί σε  μέρη που δεν θυμίζουν καθόλου  πόλη.  Πράσινο παντού. Γεφυράκια πολλά. Παγκάκια για ξεκούραση και χαλάρωση. Τραπεζοκαθισματα για πικ νικ. Και ένα τεράστιο πάρκο που προσφέρεται για πολλές δραστηριοτητες. Ποδηλατο, τρεξιμο, χαλαρό περπατημα. καροτσαδα, διάβασμα.Παιχνίδι..και πολλά άλλα. Με παρέα ή χωρίς…