Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

10 πράγματα που λατρεύω στο γιο μου

Όλες οι μανούλες λατρεύουμε τα παιδάκια μας!!! Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που μας ξετρελαίνουν σε αυτά !!! Που δεν θέλουμε ποτέ να ξεχάσουμε στο πέρασμα του χρόνου.
Να λοιπόν 10 πράγματα που λατρεύω στον καρδούλη!!
  1. Τα χεράκια τα μικρά που όλο θέλουν τα πιάνουν πράγματα και ό,τι πιάσουν το βάζουν στο στόμα εννοείται!!
  2. Το ποδαράκι το αριστερό που το χτυπάει συνέχεια με δύναμη, κυρίως όταν χαίρεται με κάτι.. τακ τακ τακ. πολύ δύναμη!!Το κάνει και στην μπανιέρα και χαίρεται ακόμη πιο πολύ με τα πλατσουρίσματα!!! ψυχή μου!!
  3. Το φρυδάκι που το σηκώνει, όταν κρατάει ένα αντικείμενο και το επεξεργάζεται με τόσηη προσήλωση. Έχει ένα βλέμμα σαν να ανακαλύπτει τον κόσμο όλο εκεί την στιγμή.
  4. Τα απαλά και λιγοστά μαλλάκια του στο κεφαλάκι που τα ακουμπώ με τα χείλη μου καθώς θηλάζει ξαπλωμένος δίπλα μου.Πόσο απαλά είναι!!! Σαν μετάξι. Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη. Ειδικά εκείνη την στιγμή. Θέλω να κρατήσει για πάντα.
  5. Τις δαχτυλιές στα γυαλιά μου, που κάθε φορά που πάω να τα καθαρίσω στεναχωριέμαι. Θα θελα να τις αφήσω,να μην ξεχάσω ποτέ πόσο μικρούτσικα υπήρξαν αυτά τα δαχτυλάκια.
  6. Την μανία με την οποία τραβάει τις κάλτσες του!!
  7. Την λαχτάρα στο βλέμμα του όταν απλώνει τα χεράκια του , να του δώσουμε τα δικά μας για να σηκωθεί!!
  8. Την μικρή του φαλάκρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, που άρχισε να βγάζει ένα ξανθό και απαλό χνουδάκι.
  9. Την μυρωδιά του, που είναι μοναδική. ΔΕΝ περιγράφεται!
  10. Το χαμόγελό του, που είναι όλο νάζι και κλείνει και τα ματάκια..



Σχόλια

Ο χρήστης Zina Z είπε…
και όσο θα μεγαλώνεις θα ανακαλύπτεις και περισσότερα πράγματα που θα κανει κ θα σε ξετρελαίνει!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
μέρα με την μέρα κάνει καινούργια κόλπα!! θα συμπληρώνω την λίστα!!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενα χερακι μικρο με πολυ δυναμη

Ένα χεράκι μικρό με χαϊδεύει απαλά ξανά και ξανά στον ώμο..Είμαστε επιτέλους σπίτι.
Αυτές οι μέρες είχαν πολύ κλάμα και ταλαιπωρία για το μικρό μας. Πολύ άγχος για εμάς και στεναχώρια.

Εγώ ξαπλωμένη δίπλα του να τον θηλάζω και αυτός να κοιμάται ήρεμος. Με το χεράκι του να με χαϊδεύει.. Όλη νύχτα με χάιδευε.Μου το είπε ο Κώστας που καθόταν τα προηγούμενα βράδια δίπλα στο κρεβάτι στην κλινική και μας παρακολουθούσε. Πρόσεχε το μικρό μας. Έπρεπε να είναι ήρεμος και να μην τραβήξει τον καθετήρα. Όσο εγώ τον είχα στην αγκαλιά μου, να με νιώθει και να ηρεμεί.
 Παρ όλη την ταλαιπωρία και το κλάμα που έριξε αυτή την εβδομάδα, χαιρετούσε όλο τον κόσμο στην κλινική και γελούσε φωναχτά στα παιδάκια.

Πως μπορείς να περιορίσεις σε ακινησία ένα μωράκι; Να μην γυρνάει , να μην κάθεται να μην στέκεται;  Να μην τραβήξει τον καθετήρα και να μην σταθεί στα πόδια του εφόσον είχε ορό από το ποδαράκι; Ειδικά για ένα υπερκινητικό μωρό. Και μ όλα αυτά τα "αξεσουάρ"πάνω του  να τον κρατάμε αγκαλιά …

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…