Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Πάσχα μας.

Πάσχα σήμερα. Πως πέρασε η μεγάλη εβδομάδα,  ούτε  που το κατάλαβα. Πέρασε ήρεμα.

Μεγάλη Πέμπτη ήρθαν οι γονείς μου σπίτι. Μου έφεραν αυγά κόκκινα και τα στολίσαμε. Είχε ωραία μέρα και πήγαμε το μωρό στο πάρκο. Το μεσημεράκι φτιάξαμε με την μαμά μου νηστίσιμα καλούδια. Ξεκινήσαμε με ταχινοπιτες. Συνεχίσαμε με μηλόπιτες και τέλος σπανακόπιτες.. Εύκολα και νόστιμα.





Την μεγάλη Παρασκευή, το πρωί  πήγαμε εκκλησία και μετά περάσαμε από όλες τις εκκλησίες της γειτονιάς μας, να προσκηνισουμε και να θαυμάσουμε τον υπέροχο στολισμό που κάνει κάθε ενορία στον επιτάφιο. Στον Νικόλαο τον Ορφανό, μια εκκλησία πολύ παλιά, μέσα στα στενάκια της Άνω Πόλης, τέτοια εποχή θα συναντήσεις και τις χελωνίτσες. Σε αυτή την εκκλησία πάντα καθόμαστε λίγο παραπάνω.Έχει πολύ ωραίο προαύλιο χώρο,με λουλούδια και δέντρα.






Πολύ ωραία επίσης είναι και στον Ναό Ταξιαρχών.Λουλούδια παντού..



Λίγο τα λουλούδια, λίγο τα γραφικά σοκάκια .. το Πάσχα στην Άνω Πόλη είναι λίγο διαφορετικό. Θυμίζει χωριό.!!

Μεγάλο Σάββατο το πρωί πήγαμε Εκκλησία. Το μωρό γελούσε σε όλους και έκανε νάζια στον κόσμο. Οι γιαγιάδες ξετρελάθηκαν, και ο μικρούλης φώναζε από την χαρά του.

Μετά  κάναμε μια βόλτα στο πάρκο. Ήταν ευκαιρία να τον χαρεί και ο Κώστας λίγο,  βλέποντάς τον πόσο χαρούμενος είναι πάνω στην κούνια. Και ήταν η πρώτη φορά που πήγαμε όλοι μαζί στο πάρκο.



Πρώτη φορά φέτος δεν πήγαμε στην Ανάσταση. Το μωρό κοιμόταν από νωρίς. Αλλα μου έστειλαν βίντεο οι γονείς μου και νιώσαμε σαν να ήμασταν και εμείς εκεί.

Σήμερα  μας ξύπνησε νωρίς, νωρίς ο καρδουλης. Χαρούμενος και γελαστός. Είχε κ έναν υπέροχο ήλιο!! Ο μπαμπάς μου άναψε από νωρίς τα κάρβουνα και μας περίμενε.Το πρώτο Πάσχα με το μωράκι μας. Είναι τόσο περίεργος.!! Κοιτούσε γύρω γύρω τα πάντα. Ιδιαίτερη εντύπωση του έκαναν τα κόκκινα αυγά.

Ωραία μέρα, οικογενειακά, ήρεμα.


Τώρα κρατάω αυτά τα μικρά ποδαράκια στο χέρι μου. Είναι η ώρα που το μωρό νυστάζει και θέλει μόνο μαμά.. Μικρά μου ποδαράκια..Παγώνω το χρόνο σε μια φωτογραφία.. Μεγαλώνουν.. και δεν θα χωράνε στο χέρι μου σε λίγο καιρό.



Χριστός Ανέστη. Χρόνια πολλά σας εύχομαι. Η χαρά της Ανάστασης  να γεμίσει τις καρδιές μας αγάπη. Μόνο αυτό μετράει.  Μόνο αυτό μένει στο τέλος.Υγεία και του χρόνου!!

Σχόλια

Ο χρήστης Τριανταφυλλένια είπε…
Χαίρομαι που πέρασες από το blog μου κι έτσι γνώρισα το δικό σου! Καλώς σε βρήκα! Πάντα έτσι όμορφα να περνάτε σας εύχομαι!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Σε ευχαριστώ πολύ Τριανταφυλλένια!! Να είσαι καλά!!!Θα τα λέμε !!!! :-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΤΔΘ 2018

Ο θηλασμος για μενα ειναι μια σχεση.Μια σχεση που δινει δυναμη στη μαμα και στο μωρο..Ξεπερνώντας τις πρωτες δυσκολιες, πληγωμενες θηλες κ αυπνια τα πραγματα εγιναν αρκετα εύκολα  για εμας. Και οποτε " κουμπωνε" το μωρο στο στηθος μου ενιωθα μια ηρεμια, οπως και εκεινο.Οτι κανεις δε μπορει να μας χωρισει ,εκεινη τη μαγικη στιγμη γινομαστε ενα σωμα..
15 μηνες μετα νιωθω ακριβως το ιδιο συναίσθημα καθε φορα που θηλαζει.Ειμαστε μια αγκαλια δυνατη.
Καθε φορα που γυρναω απο τη δουλειά  και ερχεται τρεχοντας πανω μου  να θηλασει νιωθω πως αναπληρωνουμε τον χαμενο χρονο οσο ελειπα.Ηρεμουμε κ οι δυο.
Δευτερη χρονια για εμας που βρεθηκαμε στη γιορτουλα αυτη του δημοσιου θηλασμου και νιωθω μια μικρη συγκινιση.
Ηταν ολα υπεροχα. Ο καιρος μας εκανε τη χαρη και περασαμε ομορφα και οι γονεις και τα παιδακια.Παιχνιδι μουσικη και πολλες εκπληξεις και δωρακια.
Ευχαρίστω τη φιλη μου και συναδελφισσα μου Κατερινα μου με ωθησε στο να θηλασω και με ενημερωσε πολυ πριν γεννησω.

Τα φετινα αναμνηστι…

κοιμήσουυ μονο για λιγο

Πόσο μου εχει λειψει να γραψω μια αναρτηση!!!
Τρέχοντας με δουλεια, μωρο και σπιτι, δεν εχω χρόνο να απολαυσω ουτε καν ενα καφε με ηρεμια, απλα χωρις να κανω τιποτα, χωρις να μου μιλαει κανεις κ χωρις να τρεχω πισω απο τον Δημήτρη να προλαβω καποια αταξια του...
Τωρα πλεον που στην καθημερινότητα  μου μπηκε κ η δουλειά,  πιο δυσκολα μπαινει πρόγραμμα στο μωρο κ στις δουλειες του σπιτιού. Υπαρχουν στιγμες που νιωθω πως θα καταρευσω κ ας δουλευω ημιαπασχολιση..Και σκέφτομαι τις μανουλες που δουλεύουν 8 ωρες κ περισσότερο...
Η στοιβα με τα ασιδερωτα μεγαλωνει, ο νεροχυτης γεματος με πιατα παντα..Ο Δημητρης μαλλον βιωνει το αγχος αποχωρισμου πολυ εντονα και θέλει να ειναι μονο στην αγκαλια μου.Οποτε ολες μα όλες οι δουλειες γινονται μονο αν κοιμαται.Και επειδη τυχαινει εκεινες τις ωρες να ειμαι στη δουλεια...οταν κοιμηθει για βραδυ οι σκουπες κ οι σφουγγαριστρες περνουν φωτια..Εχει γινει βραδυνη μας ρουτινα..Μια κουραστικη ρουτινα.
Υπαρχουν στιγμες που ολα ειναι ενα μπαχαλο.Στο μυαλο μου…

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…