Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Πάσχα μας.

Πάσχα σήμερα. Πως πέρασε η μεγάλη εβδομάδα,  ούτε  που το κατάλαβα. Πέρασε ήρεμα.

Μεγάλη Πέμπτη ήρθαν οι γονείς μου σπίτι. Μου έφεραν αυγά κόκκινα και τα στολίσαμε. Είχε ωραία μέρα και πήγαμε το μωρό στο πάρκο. Το μεσημεράκι φτιάξαμε με την μαμά μου νηστίσιμα καλούδια. Ξεκινήσαμε με ταχινοπιτες. Συνεχίσαμε με μηλόπιτες και τέλος σπανακόπιτες.. Εύκολα και νόστιμα.





Την μεγάλη Παρασκευή, το πρωί  πήγαμε εκκλησία και μετά περάσαμε από όλες τις εκκλησίες της γειτονιάς μας, να προσκηνισουμε και να θαυμάσουμε τον υπέροχο στολισμό που κάνει κάθε ενορία στον επιτάφιο. Στον Νικόλαο τον Ορφανό, μια εκκλησία πολύ παλιά, μέσα στα στενάκια της Άνω Πόλης, τέτοια εποχή θα συναντήσεις και τις χελωνίτσες. Σε αυτή την εκκλησία πάντα καθόμαστε λίγο παραπάνω.Έχει πολύ ωραίο προαύλιο χώρο,με λουλούδια και δέντρα.






Πολύ ωραία επίσης είναι και στον Ναό Ταξιαρχών.Λουλούδια παντού..



Λίγο τα λουλούδια, λίγο τα γραφικά σοκάκια .. το Πάσχα στην Άνω Πόλη είναι λίγο διαφορετικό. Θυμίζει χωριό.!!

Μεγάλο Σάββατο το πρωί πήγαμε Εκκλησία. Το μωρό γελούσε σε όλους και έκανε νάζια στον κόσμο. Οι γιαγιάδες ξετρελάθηκαν, και ο μικρούλης φώναζε από την χαρά του.

Μετά  κάναμε μια βόλτα στο πάρκο. Ήταν ευκαιρία να τον χαρεί και ο Κώστας λίγο,  βλέποντάς τον πόσο χαρούμενος είναι πάνω στην κούνια. Και ήταν η πρώτη φορά που πήγαμε όλοι μαζί στο πάρκο.



Πρώτη φορά φέτος δεν πήγαμε στην Ανάσταση. Το μωρό κοιμόταν από νωρίς. Αλλα μου έστειλαν βίντεο οι γονείς μου και νιώσαμε σαν να ήμασταν και εμείς εκεί.

Σήμερα  μας ξύπνησε νωρίς, νωρίς ο καρδουλης. Χαρούμενος και γελαστός. Είχε κ έναν υπέροχο ήλιο!! Ο μπαμπάς μου άναψε από νωρίς τα κάρβουνα και μας περίμενε.Το πρώτο Πάσχα με το μωράκι μας. Είναι τόσο περίεργος.!! Κοιτούσε γύρω γύρω τα πάντα. Ιδιαίτερη εντύπωση του έκαναν τα κόκκινα αυγά.

Ωραία μέρα, οικογενειακά, ήρεμα.


Τώρα κρατάω αυτά τα μικρά ποδαράκια στο χέρι μου. Είναι η ώρα που το μωρό νυστάζει και θέλει μόνο μαμά.. Μικρά μου ποδαράκια..Παγώνω το χρόνο σε μια φωτογραφία.. Μεγαλώνουν.. και δεν θα χωράνε στο χέρι μου σε λίγο καιρό.



Χριστός Ανέστη. Χρόνια πολλά σας εύχομαι. Η χαρά της Ανάστασης  να γεμίσει τις καρδιές μας αγάπη. Μόνο αυτό μετράει.  Μόνο αυτό μένει στο τέλος.Υγεία και του χρόνου!!

Σχόλια

Ο χρήστης Τριανταφυλλένια είπε…
Χαίρομαι που πέρασες από το blog μου κι έτσι γνώρισα το δικό σου! Καλώς σε βρήκα! Πάντα έτσι όμορφα να περνάτε σας εύχομαι!
Ο χρήστης Gianna Tok είπε…
Σε ευχαριστώ πολύ Τριανταφυλλένια!! Να είσαι καλά!!!Θα τα λέμε !!!! :-)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενα χερακι μικρο με πολυ δυναμη

Ένα χεράκι μικρό με χαϊδεύει απαλά ξανά και ξανά στον ώμο..Είμαστε επιτέλους σπίτι.
Αυτές οι μέρες είχαν πολύ κλάμα και ταλαιπωρία για το μικρό μας. Πολύ άγχος για εμάς και στεναχώρια.

Εγώ ξαπλωμένη δίπλα του να τον θηλάζω και αυτός να κοιμάται ήρεμος. Με το χεράκι του να με χαϊδεύει.. Όλη νύχτα με χάιδευε.Μου το είπε ο Κώστας που καθόταν τα προηγούμενα βράδια δίπλα στο κρεβάτι στην κλινική και μας παρακολουθούσε. Πρόσεχε το μικρό μας. Έπρεπε να είναι ήρεμος και να μην τραβήξει τον καθετήρα. Όσο εγώ τον είχα στην αγκαλιά μου, να με νιώθει και να ηρεμεί.
 Παρ όλη την ταλαιπωρία και το κλάμα που έριξε αυτή την εβδομάδα, χαιρετούσε όλο τον κόσμο στην κλινική και γελούσε φωναχτά στα παιδάκια.

Πως μπορείς να περιορίσεις σε ακινησία ένα μωράκι; Να μην γυρνάει , να μην κάθεται να μην στέκεται;  Να μην τραβήξει τον καθετήρα και να μην σταθεί στα πόδια του εφόσον είχε ορό από το ποδαράκι; Ειδικά για ένα υπερκινητικό μωρό. Και μ όλα αυτά τα "αξεσουάρ"πάνω του  να τον κρατάμε αγκαλιά …

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…