Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είναι έρωτας.

Θεσσαλονίκη. Θάλασσα.
Λατρεύω την πόλη μου. Είναι αυτό που λένε. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Εγώ θα προσθέσω και με κάθε ματιά. Με όλες. Από κάθε σημείο. Από τα κάστρα .Από την Περαία. Από τον λευκό πύργο επάνω. Από τη μονή Βλαττάδων. Από τον όσιο Δαυίδ. Από τον κέδρινο λόφο. Περπατώντας στη παραλία...

Λατρεύω τη Θάλασσα της Θεσσαλονίκης. Μ' αρέσει να βλέπω τα καράβια μέσα στη θάλασσα να περιμένουν να μπουν στο λιμάνι. Ο μπαμπάς μου δούλευε στο λιμάνι. Κάθε φορά που βλέπαμε ένα καράβι στη θάλασσα καθώς κάναμε βόλτα στην παραλία, μου εξηγούσε τα πάντα. Και τώρα θα το έκανε. Αλλα δεν περπατάμε πλέον μαζί στην παραλία. Ούτε πάμε για ποδήλατο. Λίγο η καθημερινότητα, λίγο η απόσταση...

Αγαπάει να μιλάει για το λιμάνι του και εγώ αγαπώ να τον ακούω..Πολλές φορές, όσο δούλευε εκεί ακόμη, έπαιρνα το ποδήλατό μου από την Κηφισιά  και πήγαινα μέχρι το λιμάνι και τον συναντούσα. Με πήγαινε μέχρι μέσα στις προβλήτες. Μπροστά στη θάλασσα. Μπροστά στα καράβια. Άλλη θέα από κει η Πόλη μας. Μοναδική. Μοναχική. Αυτή η ηρεμία από εκείνο το σημείο μου άδειαζε το μυαλό μου από κάθε σκέψη.

 Άλλες φορές πηγαίναμε μαζί με τα ποδήλατα, οι  δυο μας στην παραλία, και πάντα καταλήγαμε στο λιμάνι ,να μιλάμε για τα καράβια. Πάντα με την φωτογραφική μαζί μου να βγάζω φωτογραφίες. Ηλιοβασιλέματα, γερανούς, τη θάλασσα, τα καράβια. Τόσο πολύ το αγαπώ το λιμάνι.
Για πολλά χρόνια πήγαινα στο Φεστιβάλ  κινηματογράφου στην προβλήτα την πρώτη.  Καθόμουν ώρες ολόκληρες, βλέποντας ταινίες. Απόλαυσα πολλά ηλιοβασιλέματα δίπλα στα καράβια εκείνες τις μέρες.
Στο μουσείο φωτογραφίας Θεσσαλονίκης ερωτεύτηκα για πρώτη φορά.. τη φωτογραφία. Και από τότε πέρασα όλα μου τα φοιτητικά χρόνια με μια φωτογραφική περασμένη στο λαιμό.
Πολλά μεσημέρια μετά το μάθημα στη σχολή κατέβαινα από Καμάρα  και πήγαινα μέσω παραλίας στην Κηφισιά με τα πόδια. Κάθε φορά κάτι διαφορετικό. Κάθε φωτογραφία μου θυμίζει την στιγμή  που τραβήχτηκε. Τις θυμάμαι όλες τις στιγμούλες και κι ας είναι πολλές κι ας μοιάζουν μεταξύ τους .

Το λιμάνι ήταν και πάλι αντικείμενο μελέτης στην πτυχιακή μου. Ήταν η ευκαιρία που έψαχνα να μάθω επιπλέον πράγματα για αυτό.

Ηλιοβασίλεμα. Όταν το πετύχω νιώθω ξανά πως είμαι πάνω στο ποδήλατο, μέσα στο λιμάνι και βλέπω το φως πίσω από τους γερανούς, την ώρα που νυχτώνει.. Σαν να άναψαν κάποιοι φωτιά και να κάνουν γιορτή γύρω της, δίπλα στη θάλασσα ,την ίδια στιγμή που αν κοιτάξεις απ' την άλλη μεριά η πόλη ετοιμάζεται για ύπνο....

Μιλάμε για έρωτα .Όχι αστεία...














Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το δεύτερο πάρτυ γενεθλίων του Δημήτρη

Το δεύτερο πάρτυ του Δημήτρη έγινε στο σπίτι μας φετος. Πέρυσι εάν θυμάστε το κάναμε στο σπίτι των γονιών μου γιατί ήμασταν πάνω σε μετακόμιση κ μετά από επεμβαση του Δημητρη. Οπότε φέτος θέλαμε να στολίσουμε και να υποδεχτούμε την οικογένεια μας εδώ για να γιορτάσουμε τα δεύτερα γενέθλια του Δημήτρη μας
Ήμασταν λίγα άτομα.Δηλ μόνο οι οικογένειες και ο νονός μας. Οπότε ήμουν και εγώ πιο χαλαρή κ χαρούμενη γιατί όσο να πεις εάν περιμένεις πολύ κόσμο έχεις περισσότερα πράγματα να κάνεις και περισσότερο άγχος εάν θα ευχαριστηθουν όλοι κ θα περάσουν καλα.

Η μέρα μας ξεκίνησε λοιπόν χαλαρά με ένα καφεδάκι στο χέρι κ βόλτα στη Λαμπρακη

Μετά περάσαμε λίγο από το πάρκο. Και εγώ πήγα σπίτι νωρίτερα να κάνω κάποιες δουλειές να συμμαζέψω και να ετοιμάσω φαγητό. Μετά ήρθαν τα αγορια μου από το πάρκο . Ο Δημήτρης νυσταζε πολύ. Τον κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο κ κοιμήθηκε.
Αφού φάγαμε αρχίσαμε να φουσκώνουμε μπαλόνια. Έβαλα και τα τυροπιτακια να ψήνονται και αρχίσαμε να στολίζουμε όσο πιο αθόρυβα γιν…

Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει