ΜΑΜΑΚΟΥΛΑ

Στις 19-7 ο Δημήτρης μας έγινε 5 χρονών και εγώ μαζί του έγινα 5 χρονών μαμα. Τα φετινά γενέθλια τα γιορτάσαμε σε ένα συνοικιακό καφέ .Μαζευτηκαμε οικογένεια και φίλοι και περάσαμε ένα χαρούμενο απόγευμα. Ο Δημήτρης ήταν πολύ ενθουσιασμένος και περίμενε πως κ πως να δει την τούρτα και να ανοίξει τα δώρα του . Φάγαμε και πίτσα , που τη λατρεύει!!! Ήταν πολύ χαρούμενος.!!! Φέτος όμως η χαρά μας ειναι ακόμη μεγαλύτερη γιατί έχουμε τη μπέμπα μας . Το πιο μεγάλο δώρο από όλα που πήρε ο Δημήτρης φέτος. Η μικρή κοιμόταν όλη την ώρα στο καρότσι και ξύπνησε μόνο αφού επιστρέψαμε σπίτι!!! Η φρόνημη μπέμπα μας. Όσο περνάει ο καιρός ο Δημήτρης την αγαπάει όλο κ πιο πολύ και η ζηλια των πρώτων ημερών ... Πάει πέρασε... Μακάρι να είναι πάντα αγαπημένα και να σέβονται ο ένας τον άλλον. Μακάρι να κρατούσαν οι στιγμές αυτές για πάντα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία ..να τα βλέπω ,να τα καμαρώνω.. Μόνο υγεία εύχομαι και χαμόγελα. Και το ουράνιο τόξο να δίνει χρώμα σε ...

Ήρθε η πολυαναμενόμενη μέρα!!! Στις 10 Μαϊου γεννήθηκε το κοριτσάκι μας.  Νιώθω τόσο χαρούμενη και ευλογημένη που ξαναζησαμε το θαύμα της γέννησης. Η μικρή μας είναι 23 ημερών και ακόμη την βλέπω και δεν πιστεύω στα μάτια μου.  Η γέννα ήταν ονειρική. Όπως ακριβώς θα την ήθελα. Σπάσανε τα νερά τη νύχτα 3+20 και σε επικοινωνία με την αίθουσα τοκετών ,πήγαμε το πρωι στην κλινική. Μας έκαναν τεστ κορονοιου. Το αποτέλεσμα του Κώστα ήταν αμφίβολο και τον βγάλανε προληπτικά έξω από την αίθουσα και επανέλαβε το τεστ. Περιμένε έξω ,ενώ μέσα στην αίθουσα ο τοκετός προχωρούσε με γρήγορους ρυθμούς. Μου έκαναν κ επισκληριδιο και 5 λεπτά πριν γεννηθεί το μωρό ,βγήκε το αποτέλεσμα του τεστ αρνητικο και ο Κώστας έτρεξε και μπήκε στην αίθουσα. Μόλις ήρθε μετά από λίγο γεννήθηκε η πριγκίπισσα μας. Ήταν ευτυχώς εκεί την πιο σημαντική στιγμή και έβγαλε φωτογραφίες και βίντεο την ώρα της γέννησης. Τα βλέπω ξανά κ ξανά και ζω την στιγμή εκείνη. Τώρα βρίσκουμε σιγά σιγά έναν Ρυθμό στο σπίτι. Ο Δημήτ...

Δεν γράφω συχνες αναρτήσεις. Η τελευταία μου ήταν περίπου ένα χρόνο πριν. Είχαμε και πάλι καραντίνα λόγω κορονοιου. Έτσι και φέτος. Πλησιάζει το Πάσχα και μετά από αυτό περιμένουμε να κρατήσουμε στην αγκαλιά μας το κοριτσάκι μας.!! Μια εγκυμοσύνη αναπάντεχη!!  Ξεκίνησε η πρώτη σχολική χρονιά το Σεπτέμβρη για τον Δημήτρακη μας. Όλα ασυνήθιστα. Τα παιδιά με μάσκες και αντισηπτικό!! Οι γονείς από έξω.!! Ακόμη δεν έχω δει πως είναι μέσα μέσα το υπέροχο σχολείο μας . Οι τάξεις που κάνουν μάθημα και τα παιχνίδια των παιδιών. Όλα τα μαθαίναμε από τις περιγραφές τους! Είχα τρομερό άγχος πως θα παει η σχολική χρονιά ,και αν θα αρέσει στο Δημήτρη που πρώτη φορά έφευγε από το σπίτι, που δεν εδωσα σημασία στην καθιστεριση περιόδου.. Πέρασαν μέρες όμως και αποφάσισα να κάνω μια χοριακη να δω τι γίνεται. Και το αποτέλεσμα ήταν θετικό!!!! Ήταν τόσο ξαφνικό γιατί δεν το περιμέναμε. Μετά από δύο εγκυμοσύνες που κατέληξαν σε αποβολή δεν επιδιώκαμε εγκυμοσύνη ,οπότε ξαφνιάστηκαμε και χαρή...

Ο Αγαπημένος Άκης μας έδειξε στην προηγούμενη καραντίνα πως να φτιάχνουμε πιροσκί!!  Εγώ είπα να δοκιμάσω να τα ψησω στο φούρνο για την πιο light εκδοχή τους.!! Μας άρεσαν πιο πολύ! Έγιναν πιο ελαφριά και η συνταγή είναι τόσο απλή και δεν χρειάζεται πολλά υλικά.!Τα έχουμε πάντα σπίτι! ΥΛΙΚΑ 300 μλ γάλα χλιαρό . ( Εγώ βάζω σε ένα ποτήρι -αυτό που πίνουμε νεσκαφε το μεγάλο - το γάλα και το αφήνω έξω περίπου μισή ώρα Ένα φακελάκι ξηρής μαγιάς Ένα κουτάλι της σούπας ζάχαρη  Ένα κουτάλι της σούπας ελαιόλαδο Αλεύρι 300-400 γρ . ( Λίγο λίγο προσθέτω οπότε δεν ξέρω ακριβώς γραμμάρια)   ΕΚΤΈΛΕΣΗ Ανακατευω σε μια κούπα το γάλα με τη μαγιά την ζάχαρη και το λαδι με ένα αυγοδαρτη καλά μέχρι να αφρισει λίγο και το αφήνω 5 λεπτά! Έπειτα ριχνω σιγα σιγά το αλεύρι ανακατεύοντας μέχρι να γίνει ένα ζυμαρακι που να μην κολλάει στα χέρια. Σκεπάζω την κούπα με το ζυμαρακι με μεμβράνη και αφήνω περίπου 20 λεπτά πάνω σε χλιαρό καλοριφέρ ή σε ένα ζεστό σημείο  για να φουσκώσει. Μετά χωρίζω...

Φέτος η χρονιά δεν μπήκε καλά για όλη την υφήλιο. Ο κορονοιος σκορπίζει τον θάνατο και τον φόβο τόσους μήνες. Η Κίνα φαινόταν να είναι μακριά ,αλλά δεν άργησε να έρθει και την Ελλάδα το πρώτο κρούσμα. Αργότερα ο πρώτος Θάνατος και μετά ακολούθησαν κι άλλοι..  Ευτυχώς στην Ελλάδα πήραν οι πολιτικοί μέτρα για να μην υπάρξει μεγάλη διασπορά και μπορώ να πω πως είμαστε από τις χώρες με τα λιγότερα κρούσματα. Όντως ο κόσμος έμεινε σπίτι τελικά. Εργάζομαι σε σούπερ μάρκετ και τον πρώτο καιρό που ξεκίνησε η κυβέρνηση να περνάει τα μέτρα κάθε μέρα ,το καταλάβαινα από τα καροτσια με τα ψώνια πανικού που έκανε ο κόσμος. Έλλειψη σε αντισηπτικό, οινόπνευμα ,γάντια , μαγιά και αλεύρι.. Εγώ να δουλεύω χωρίς μάσκα γιατί δεν έβρισκα πουθενά και να φοβάμαι κάθε στιγμή που κάποιος ερχόταν στο ταμείο. Καυτό μπάνιο και απολύμανση κάθε φορά που μπαίνω σπίτι. Τρομακτικό κάθε φορά που βήχει κάποιος να φοβάσαι ότι κόλλησες.. Οι γονείς μου δεν έρχονται πλέον σπίτι. Δύο μήνες έχουν να έρθουν . Ευτυχώς ο Δημ...

Η απώλεια κύησης μας χτύπησε την πόρτα δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο ακριβώς. Σαν να είχαμε ραντεβού πάλι με τον ίδιο πόνο. Πάλι στην ίδια εβδομάδα και πάλι τον ίδιο μήνα. Χωρίς καμία εξήγηση και ενώ ήταν όλα καλά χάθηκε το μικρό εμβρυακι μας. Είχαμε ραντεβού και ανυπομονούσαμε να το δούμε , να μάθουμε το φύλο και τελικά το φύλο το μάθαμε από μια εξέταση πάνω στο νεκρό μας έμβρυο. Όταν πήγαμε στην κλινική περίμενα να το δω να κινείται στον υπέρηχο αλλά αντί για αυτό καμία κίνηση ,καμια καρδιακή λειτουργία. Απλά έπρεπε να πάρω την απόφαση για την αποξεση. Και πάλι στην ίδια αίθουσα πάλι οι ίδιες μαίες, πάλι τα ίδια λόγια. " Έχεις ένα γιο ,μην το ξεχνάς" Έχουμε ένα γιο, ένα φανταστικό γιο που λατρεύουμε εδώ και 3 χρόνια. Είναι η ζωή μας και η χαρά μας. Είναι η δύναμή μας. Είναι ο λόγος που μπορώ να σταθώ στα πόδια μου και να μην κατρακύλησω στην κατάθλιψη. Αλλά δεν μπορώ να αποφύγω την στεναχώρια από τις απώλειες. Είναι το σοκ την ώρα που μου ανακοίνωσε ο γιατρό...

Σε βλέπω να κοιμάσαι στον καναπέ και παρατηρώ τα ποδια σου που μεγάλωσαν πολύ.. Κοιτάζω το ρολόι που δείχνει 3.00 και θυμάμαι πως τρία χρόνια πριν ακριβώς είχα κοιτάξει το ρολόι στην αίθουσα τοκετών και μας είχαν πει τέλεια διαστολή. Σε λίγο θα βλέπαμε. Ήταν 3.00. Έβγαλα φωτογραφία τον μπαμπα σου . Ήταν ανυπόμονος και συγκινημενος. Μια μέρα με χαρά και ανυπομονησία να σε γνωρίσουμε. Τρία χρόνια στην ζωή μας, μας γεμίζεις την κάθε μέρα ευτυχία. Όλοι σε αγαπάνε πολύ. Είσαι αξιολατρευτρος. Είσαι η χαρά της ζωής μας . Σε λατρεύουμε. Σε κοιτάζω και σκέφτομαι πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός και το μικρό μας μωράκι έγινε ένα μικρό αγοράκι που μιλάει παίζει τρέχει ,έχει κάνει τους πρώτους φίλους του στο πάρκο και αρχίζει να κάνει αρκετά πράγματα πλεον χωρίς την βοήθεια μου. Τα βράδια όμως κοιμάσαι στην αγκαλιά μου και μόνο τότε ηρεμούμε και οι δύο και νιώθω πως είσαι ακόμη το μικρό μου μωράκι. Να τα εκατοστήσεις παιδάκι μου χρυσό. Να γινεις ένας ευτυχισμένος και χαρούμενος άνθρωπος...