ΜΑΜΑΚΟΥΛΑ

Μπισκότα βουτύρου που λιώνουν στο στόμα. Γρήγορη και εύκολη συνταγή. Αν φας ένα δεν μπορείς μετά να σταματήσεις. Πραγματικά!!!!  ΥΛΙΚΑ 250 γρ βούτυρο 4 κουτ. σουπας ζάχαρη 1 κουτ.γλυκου βανίλια 250 γρ.αλευρι γ.ο.χ Μια πρέζα αλάτι ΕΚΤΈΛΕΣΉ Χτυπάμε στο μίξερ την ζάχαρη με το βούτυρο. Προσθέτουμε την βανίλια και το αλάτι και συνεχίζουμε να χτυπάμε στο μίξερ. Ρίχνουμε το μείγμα σε ένα μπολ και προσθέτουμε το αλεύρι λίγο λίγο ανακατευοντας. το μείγμα είναι απαλό  δεν κολαει στα τοιχώματα του μπολ.  με ένα κουτάλι βάζουμε το μείγμα σε κορνε και φτιάχνουμε τα μπισκοτάκια σε ταψί με λαδόκολλα. Ψήνουμε σε προθερμασμενο φούρνο στους 200 για 10 με 12 λεπτά πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη προαιρετικά. μμμμμμμ!!!!

Είμαι ξαπλωμένη δίπλα τον Δημητρακη που κοιμήθηκε θηλάζοντας. Έξω έχει  ένα  κρύο ... η μέρα μικρή. Σκοτείνιασε κιόλας κι ας μην είναι ακόμη 5 η ώρα.. Στο σαλόνι με περιμένει μια στοίβα με ρούχα για σιδέρωμα. Στο νεροχύτη πιάτα για πλύσιμο και έχω να μαγειρέψω για αύριο.. Είμαστε και οι δυο σκεπασμένοι. Κοιμήθηκε. Έχω τόσα να κάνω. Έλεγα πως μόλις κοιμηθεί θα τα προλάβω όλα..  Από τις πρώτες μέρες που ήρθαμε σπίτι από το μαιευτήριο, και μετά που γύρισε ο Κωστας στην  δουλειά με έπιανε άγχος για τις δουλειές που δεν προλάβαινα να κάνω. Το μωρό δεν κοιμόταν ούτε μια ώρα μέσα στη μέρα. Μονο κάτι σκόρπια δεκάλεπτα. Δεν προλάβαινα να κάνω σχεδόν τίποτα. Ένα μόνιμο άγχος να τα προλάβω όλα, μου έγινε σχεδόν εμμονή. Με τον καιρό χαλάρωσα λίγο και τώρα βλέποντας πίσω, σε εκείνες τις πρώτες μέρες σκέφτομαι πόσο λάθος ήταν να αγχώνομαι τόσο για μικροπραγματα.. ενώ το μόνο σημαντικό ήταν και  είναι να φροντίζω το μωρό μου. Αυτη τη στιγμή. Αυτό το κρύο απόγευμα...

Πέρυσι ήσουν ένα μικρο ανθρωπάκι μέσα στην κοιλιά μου. Και φέτος να σαι!!! Ένα μωρουδέλι ζωηρό μέσα στο γιορτινό σου φορμακι..Το πιο μεγάλο δώρο ανάμεσα στα δωράκια σου. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Πέρασαν όμορφα και οικογενειακά τα Χριστούγεννά μας. Έτσι όπως μας αρέσει να είναι αυτές τις μέρες. Την παραμονή το βράδυ ήμασταν στο σπίτι μας οι δυο μας και ο Δημητρακης από νωρίς κοιμήθηκε!! Έτσι και εγώ έφτιαξα την αγαπημένη μας πίτσα και 2 πεινιρλι από την ίδια πεντανόστιμη ζύμη για πρωινό. Τα Χριστούγεννα μας ξύπνησε ο μωρούλης με δυνατά αγου, σχεδόν τσιριχτά. Φωνούλες και γελάκια, σαν να ήθελε να μας πει τα κάλαντα!! Καφεδάκι από τα χεράκια του άντρα μου με κανέλα και το πεινιρλι για πρωινό (το οποίο ήταν σαν να ψήθηκε εκείνη την στιγμή. Συνταγή για την ζύμη  θα δείτε  εδω!!! ) Ύπέροχα.. Έτοιμαστήκαμε σιγά σιγά και πήγαμε στους γονείς μου που ετοιμάζαν το γιορτινό τραπέζι όπως κάθε χρονιά. Όλα όμορφα παρέα με την αδερφή μου κ τον γαμπρό μου. Το απόγευμα καφε...

Ακόμη μια πανεύκολη συνταγή που κάνω συχνά. Σπανακοπιτακια με ανθότυρο. τα έφτιαξα χθες για απογευματινό. Υλικά για 12 τεμάχια ΥΛΙΚΑ 1 αυγό 1 φλιτζάνι γάλα 1+ μισό φλιτζάνι αλεύρι γοχ 1 κουτ γλυκού μπεικιν(γεμάτο) 1/2 φλιτζανιού λάδι 3 κουταλιές της σούπας σπανάκι ζεματισμένο 150 γραμμάρια ανθότυρο ΕΚΤΕΛΕΣΗ σε μια κούπα ανακατεύω το αυγό με το γάλα κ το λάδι. Έπειτα ρίχνω το μπεικιν και ανακατεύω. Στη συνέχεια ρίχνω το αλεύρι ανακατευοντας και προσθέτω το σπανάκι και τον ανθότυρο θρυμματισμένο. Λαδώνω τα φορμακια και ρίχνω το μείγμα. Ψήνω στους 170 για 30-40 λεπτα. εναλλακτικά μπορείτε να βάλετε φέτα!! καλή όρεξη!!

Πλησιάζει η παραμονή Χριστουγέννων και σε μία εβδομάδα ακολουθεί η παραμονή πρωτοχρονιάς!! Αυτό σημαίνει για κάποιους άδεια και ξεκούραση, και για κάποιους άλλους δουλειά!! Δουλεύοντας σε μεγάλη αλυσίδα σουπερ μάρκετ, ξέρω κι εγώ τι θα πει να δουλεύεις παραμονή εορτών. Σημαίνει να πηγαίνεις νωρίτερα για να προλάβει να στηθεί το μαγαζί σε γιορτινή ατμόσφαιρα και να είναι όλα τέλεια για το άνοιγμα στις 8,και χωρίς να πληρώνεσαι το νωρίτερα!!! Σημαίνει να δουλεύεις παραπάνω ώρες γιατί γίνεται πανικός από κόσμο..Σημαίνει να μην προλαβαίνεις να πιεις ούτε νερό πολλές φορές. Και όπως είναι φυσικό να δουλεύεις μέχρι αργά και μετά από όλη αυτή την υπερένταση το μόνο που θες να είναι να απλωθείς σε ένα καναπέ κάνοντας απολύτως τίποτα.. Το πιο λυπηρό της όλης υπόθεσης όμως είναι που κάποιοι πελάτες αφού τελείωναν τις αγορές τους και τους ευχόμασταν καλά Χριστούγεννα...απομακρύνονταν χωρίς καν να μας χαιρετίσουν. Είναι κρίμα  να ξεχνάμε να ευχηθούμε στα άτομα που εργάζονται και μας ...

Χθες έκλεισε 5 μήνες το παλικαράκι μας.. Τον βλέπω και σκέφτομαι πως πέρσι τέτοια μέρα ήταν στην κοιλιά  μου. Ένα μικρούλι έμβρυο. Μου φαίνεται  απίστευτο, πόσο μακρινό το νιώθω όλο αυτό. Τώρα είναι ένα μωρουδάκι που μου χαμογελάει ναζιάρικα και γέρνει στον ώμο μου να κοιμηθεί. 5 μήνες μεγαλώνει και κάνει αφράτα μπουτάκια με το γάλα μου. Μαγικό όλο αυτό που μας χάρισε  η φύση. Δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω...Από ότι έχω κάνει μέχρι τώρα στη ζωή μου το πιο σημαντικό. Το βλέμμα του, μου δίνει την δύναμη όλου του κόσμου. Νιώθω πως μπορώ να καταφέρω το ακατόρθωτο. Η ψυχή μου πλημμυρίζει αγάπη.. ..5μήνες λιωνω...

Κάθε  μέρα  ξεκινάει  με γελακια κ αγου. Τώρα  πλέον  παιζουμε με τα χειλακια μας κ βγαζουμε κ διάφορους  ήχους . Γελαμε ,λίγο .. κλαιμε, αλλά  πάντα  ζηταμε αγκαλιτσα και μαμ με το που ανοιξουμε ματα...