Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καφεδακος απογευματινος


Πίνω τον καφέ μου σήμερα ,απόγευμα μετά από πολύ καιρό γιατί τις τελευταίες εβδομάδες τέτοια ώρα ήμουν στην δουλειά.
Τώρα έχω στην αγκαλιά μου τον Δημήτρη και πίνω τον καφέ μου στην απόλυτη ησυχία...όσο θα κοιμάται ακόμη.
Εχω φτιάξει και ένα αλμυρό κέικ με κασέρι και μύρισε τόσο έντονα... Ανυπομονώ να ψηθεί.
Μαρεσουν αυτά τα ήσυχα απόγευμα γιατί προλαβαίνω να ξεκουραστώ και να αποβάλλω την ένταση της δουλειάς.
Λίγος χρόνος για μένα για να ηρεμήσει το μυαλό και να μπει σε μια τάξη. Πόσο απαραίτητο είναι και πόσο σπάνιο. Και δε χρειάζεται πολύ. Μισή ώρα ολοδικη μου και μετά γίνομαι άλλος άνθρωπος. Χαμογελαω και βλέπω το χαμόγελο μου στα μάτια του Δημήτρη που με κοιτάζει. Παίζω μαζί του,όπως εκείνος παίζει και το απολαμβάνω το ίδιο.

Μμμμμμμμ.. μύριζει όλο το σπίτι.Πρεπει να είναι έτοιμο. Θα σας ετοιμάσω και συνταγουλα με φωτογραφίες.
Καλό απόγευμα!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…