Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το καλοκαίρι φετος αργησε να φυγει

Πολυ σημαντικό και φέτος το καλοκαίρι για μένα. Πέρυσι με τον γάμο και φέτος μισό καλοκαίρι έγκυος και μισό καλοκαίρι μαμά. 

Το αγγελάκι μας μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και κάθε μέρα κάνει και κάτι νέο. Χαμογελάει πλατιά, βγάζει ήχους γέλιου δυνατούς και μας αιφνιδιάζει, καθώς κάθε μέρα είναι και πιο δυνατοί. Στρογγύλεψε το προσωπάκι του.

 Δεν μπορούν οι λέξεις να περιγράψουν όλα αυτά που νιώθω όταν τον βλέπω. Δεν μπορώ να τον χορτάσω.. Το καλοκαίρι ακόμη δεν έφυγε κ ας είναι 6 Οκτώβρη. Φοράμε ακόμη κοντομάνικα.
Τον φοράω στον μάρσιπο και πάμε βόλτες. Το ζουζούνι ή που θα κοιμάται ή που θα κοιτάει τον κόσμο και θα γελάει.
Τον λατρεύω .. με εκπλήσσει κάθε στιγμή.

Θα ήθελα να παγώσω τον χρόνο να μην περνάει τόσο γρήγορα. Η απόλυτη ευτυχία όταν είμαστε όλοι αγκαλιά.
 Μια μικρή καινούργια οικογένεια!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δώρα ψυχής

Διαβάζοντας σχετικά με την πρόκληση της Ελενης από το καρυδότσουφλο, μιας και ο μικρός  μου είναι πολυυυ μικρός για να μου πει τι βλέπει...εγώ είπα να τσιγκλήσω τον αντρούλη μου!!!! και ιδού!!!( το παρακάτω γραμμένο από τα χεράκια του)



Μέσα από μια τόσο μικρή φωτογραφία φαίνεται το δώρο της φύσης που μας προσφέρεται απλόχερα . Αυτό το Θείο δώρο, μας προσφέρει γαλήνη , ευτυχία και αγάπη.
Η φωτογραφία αυτή, μας δείχνει το θαύμα της φύσης, όπου με λίγες σταγόνες βροχής ποτίζονται τα δέντρα και ανθίζουν τα λουλούδια. Μέσα σε αυτό το παραμυθένιο τοπίο, που σπάνια συναντάς, φαίνεται το πανέμορφο σπιτάκι, μέσα από το οποίο  ξεπροβάλει η αγάπη , η γαλήνη και η οικογενειακή θαλπωρή.
Το λίγο φως που βγαίνει από το παράθυρο,μοιάζει με το χρώμα του ήλιου την ώρα που δύει και γαληνεύει την ψυχή μας, επειδή γνωρίζουμε πως θα ανατείλει και αύριο. Και κάθε αύριο μας δίνει ελπίδα και χαρά.Αυτή η μαγική φωτογραφία συνδυάζει τα δώρα της φύσης με τα δώρα της ψυχής.













Ο Δημήτρης έγινε δύο🎂🍾

Ο Δημήτρης έγινε δύο χρόνων!!
Ακόμη δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω. πως περνάει τόσο γρήγορα ο χρόνος και εμείς τρέχουμε συνέχεια να προλάβουμε κάτι.. Θυμάμαι την πρώτη μας αγκαλιά που άργησα μερικά δευτερόλεπτα να τον φιλήσω.Μου έκανε εντύπωση το μικρό του κεφαλακι.Υπεροχες στιγμες, η  γνωριμία μας.

Πλέον άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και να επικοινωνουμε καλύτερα. Έχει τους φίλους του στο παρκο που τους βλέπει κάθε μέρα και περιμενει πως και πως να πάνε κάθε πρωι. Κάνει και πατίνι μόνος του. Ανεβαίνει τις σκάλες μόνος του και γενικά όλα θέλει αν τα κάνει μόνος του. Αν και ακόμη δεν τα καταφέρνει πολύ καλα.Ειναι αξιολατρευτος και χαμογελαστός. Λατρεύει τη μουσική και το χορό. Απολαμβάνει πολύ την παρέα με τα παιδάκια. Του αρέσει να πηγαινουμε βιβλιοθήκη ,να παιρνουμε βιβλια και τα μεσημερια  να καθόμαστε στο πάτωμα με τα μαξιλάρια και να διαβαζουμε. Λατρεύω όλα όσα κάνουμε μαζι.


Εύχομαι πάντα να είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος όπως τωρα.Να αγαπάει την κάθε μέρα και να απολαμβάνει…