Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

μικρούλη μου

 Σε βλέπω κάθε μέρα να μεγαλώνεις σιγά σιγά μέσα στην αγκαλιά μου. Είσαι ακόμη πολύ μικρούλης..Ούτε 2 μηνών.Αλλά βλέπω το προσωπάκι σου να στρογγυλεύει, τα μπουτάκια σου να παχαίνουν και τα ποδαράκια να γίνονται λεία και απαλά. Δεν είναι πια ζαρωμένα στεγνά όπως όταν γεννήθηκες. Αλλάζεις μέρα με την μέρα!! Και ήδη άρχισες να χαμογελάς συνειδητά πλέον και να προσπαθείς να επικοινωνήσεις μαζί μας..Λες άου και άγου και κουνάς τα χειλάκια σου προσπαθώντας να μιμηθείς εμάς!!! Πέρασαν σχεδόν 2 μήνες από εκείνο το πρωινό που εσύ επέλεξες να έρθεις στον κόσμο..Κάποιες στιγμές νιώθω ότι πέρασαν αιώνες από τότε,Κάποιες ότι ήταν μόλις χθες..Ανάμεικτα συναισθήματα που τόσο καιρό προσπαθώ να διαχειριστώ. Ήρθες στη ζωή μας και μας άλλαξες. Μαζί με εσένα ξαναγεννηθήκαμε και εμείς. Γίναμε γονείς..και η λέξη αγάπη πήρε ακόμη μια έννοια.
Να μεγαλώσεις..Να γίνεις ένας όμορφος Άνθρωπος.Να βλέπεις μόνο την ομορφιά γύρω σου. Να είσαι ευτυχισμένος κάθε στιγμή χωρίς να περιμένεις κάτι να συμβεί.Κάθε μέρα αξίζει να την ζεις σαν να είναι γιορτή..Κάθε μέρα περνάει τόσο γρήγορα..
Αλλά να μην βιαστείς να μεγαλώσεις.!!! Για μένα πάντα θα είσαι το μικρό μου, Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα σου.Το ποδαράκι σου που το απλώνεις πάνω στο μπράτσο μου την ώρα που θηλάζεις...Ξέρω πως σε λίγο καιρό θα περισσεύει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Αλμυρό κέικ με κασέρι

Υλικά

1 φαρίνα
2 φλιτζάνια γάλα
1 κουτ. Μπέικιν
1 φλιτζανακι ελαιόλαδο
3 αυγά
Μια πρέζα αλάτι
300 γρ.κασερι τριμμένο

Εκτέλεση

Σε μια λεκανη χτυπάω τα αυγά με το λάδι και το γάλα.Προσθετω το μπέικιν και το αλάτι. Μετά προσθέτω τη φαρίνα ανακατεύοντας.Τελος προσθέτω το κασέρι και ανακατεύω. Βάζω το μείγμα σε λαδομενη φόρμα και από πάνω ρίχνω επιπλέον κασέρι και σουσαμι .Ψήνω στους 170 για περίπου μία ώρα.







Η βόλτα μας στο αναχωμα

Μετράμε κοντά  2 εβδομάδες στην καινούρια μας γειτονιά και τώρα αρχίσαμε να βρίσκουμε λίγο τους ρυθμούς μας. Ο Δημήτρης συνήθισε το σπίτι και έμαθε και το καινούριο πάρκο.!!
Δε λέω..ωραίο το κέντρο. Πάντα μαρεσε να μένω εκεί. Το έζησα 3 χρόνια και το απόλαυσα .Το γνώρισα καλύτερα. Αλλά και η Τούμπα είναι από τις πιο ωραίες γειτονιές της Θεσσαλονίκης μας.
Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν ευκαιρία για την πρώτη μεγάλη βόλτα  στην περιοχή  μας.
Οπότε βάλαμε τα αθλητικά μας και ξεκινήσαμε για περπάτημα. Εχουμε την τύχη τωρα, να μένουμε δίπλα στο αναχωμα της τουμπας. Ανεβαινεις μερικά σκαλοπατακια και από το γκρίζο της ασφαλτου βρίσκεσαι μέσα στο πράσινο. Ένα εκπληκτικό μονοπάτι , που οδηγεί σε  μέρη που δεν θυμίζουν καθόλου  πόλη.  Πράσινο παντού. Γεφυράκια πολλά. Παγκάκια για ξεκούραση και χαλάρωση. Τραπεζοκαθισματα για πικ νικ. Και ένα τεράστιο πάρκο που προσφέρεται για πολλές δραστηριοτητες. Ποδηλατο, τρεξιμο, χαλαρό περπατημα. καροτσαδα, διάβασμα.Παιχνίδι..και πολλά άλλα. Με παρέα ή χωρίς…