Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

μικρούλη μου

 Σε βλέπω κάθε μέρα να μεγαλώνεις σιγά σιγά μέσα στην αγκαλιά μου. Είσαι ακόμη πολύ μικρούλης..Ούτε 2 μηνών.Αλλά βλέπω το προσωπάκι σου να στρογγυλεύει, τα μπουτάκια σου να παχαίνουν και τα ποδαράκια να γίνονται λεία και απαλά. Δεν είναι πια ζαρωμένα στεγνά όπως όταν γεννήθηκες. Αλλάζεις μέρα με την μέρα!! Και ήδη άρχισες να χαμογελάς συνειδητά πλέον και να προσπαθείς να επικοινωνήσεις μαζί μας..Λες άου και άγου και κουνάς τα χειλάκια σου προσπαθώντας να μιμηθείς εμάς!!! Πέρασαν σχεδόν 2 μήνες από εκείνο το πρωινό που εσύ επέλεξες να έρθεις στον κόσμο..Κάποιες στιγμές νιώθω ότι πέρασαν αιώνες από τότε,Κάποιες ότι ήταν μόλις χθες..Ανάμεικτα συναισθήματα που τόσο καιρό προσπαθώ να διαχειριστώ. Ήρθες στη ζωή μας και μας άλλαξες. Μαζί με εσένα ξαναγεννηθήκαμε και εμείς. Γίναμε γονείς..και η λέξη αγάπη πήρε ακόμη μια έννοια.
Να μεγαλώσεις..Να γίνεις ένας όμορφος Άνθρωπος.Να βλέπεις μόνο την ομορφιά γύρω σου. Να είσαι ευτυχισμένος κάθε στιγμή χωρίς να περιμένεις κάτι να συμβεί.Κάθε μέρα αξίζει να την ζεις σαν να είναι γιορτή..Κάθε μέρα περνάει τόσο γρήγορα..
Αλλά να μην βιαστείς να μεγαλώσεις.!!! Για μένα πάντα θα είσαι το μικρό μου, Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα σου.Το ποδαράκι σου που το απλώνεις πάνω στο μπράτσο μου την ώρα που θηλάζεις...Ξέρω πως σε λίγο καιρό θα περισσεύει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Το δεύτερο πάρτυ γενεθλίων του Δημήτρη

Το δεύτερο πάρτυ του Δημήτρη έγινε στο σπίτι μας φετος. Πέρυσι εάν θυμάστε το κάναμε στο σπίτι των γονιών μου γιατί ήμασταν πάνω σε μετακόμιση κ μετά από επεμβαση του Δημητρη. Οπότε φέτος θέλαμε να στολίσουμε και να υποδεχτούμε την οικογένεια μας εδώ για να γιορτάσουμε τα δεύτερα γενέθλια του Δημήτρη μας
Ήμασταν λίγα άτομα.Δηλ μόνο οι οικογένειες και ο νονός μας. Οπότε ήμουν και εγώ πιο χαλαρή κ χαρούμενη γιατί όσο να πεις εάν περιμένεις πολύ κόσμο έχεις περισσότερα πράγματα να κάνεις και περισσότερο άγχος εάν θα ευχαριστηθουν όλοι κ θα περάσουν καλα.

Η μέρα μας ξεκίνησε λοιπόν χαλαρά με ένα καφεδάκι στο χέρι κ βόλτα στη Λαμπρακη

Μετά περάσαμε λίγο από το πάρκο. Και εγώ πήγα σπίτι νωρίτερα να κάνω κάποιες δουλειές να συμμαζέψω και να ετοιμάσω φαγητό. Μετά ήρθαν τα αγορια μου από το πάρκο . Ο Δημήτρης νυσταζε πολύ. Τον κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο κ κοιμήθηκε.
Αφού φάγαμε αρχίσαμε να φουσκώνουμε μπαλόνια. Έβαλα και τα τυροπιτακια να ψήνονται και αρχίσαμε να στολίζουμε όσο πιο αθόρυβα γιν…

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …