Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

36 εβδομαδα εγκυμοσυνης!!!

Έχω τόσο καιρό να γράψω...
Η εγκυμοσύνη μου πλησιάζει στο τέλος και εγώ νιώθω παράξενα,,!!

Το δωμάτιο έτοιμο και πανέμορφο.!! Ο μπαμπάς μου έβαψε τα παλιά έπιπλα από το δωμάτιο μου,και είναι σαν καινούργια!!! Σε ουδέτερο χρώμα άσπρο με κίτρινο!! 

Εγώ είμαι μια χαρά!!!Η κοιλία μεγάλωσε και το μωράκι είναι 2400gr !!
Έχει πολυυυυ ζεστή άλλα τη παλεύω μια χαρά!!!
Είμαι πολύ χαρούμενη!!!Με τον άντρα μου πάμε παρέα σε σεμινάρια θηλασμού και μητρότητας!!   Μ αρέσει που με συνοδεύει σε όλα αυτά!!! 
Πέρα από αγωνία και άγχος που είχα όλη αυτή την περίοδο απόλαυσα την εγκυμοσύνη μου. Σε κάθε στάδιο !!! Όλους τους υπερήχους όλες τις εξετάσεις γενικά όλη την διαδικασία.Κάθε κινησούλα του μωρού, που από μικρά φουσκωματάκια έγιναν μεγάλες κινήσεις που κάνουν όλη την κοιλιά μου να κουνιέται!!Είναι πολύ αστείο!!Και μαρέσει που όλα αυτά τα χαιρόμαστε μαζί!!

Τώρα μπήκα στην τελική ευθεία...και όπως κάθε πράγμα που φτάνει στο τέλος δημιουργεί μια αίσθηση νοσταλγίας έτσι και τώρα ...νιώθω πως όλα αυτά θα μου λείψουν.

Όλοι περιμένουν με ανυπομονησία το μωρο!! Ανυπομονούμε να το γνωρίσουμε!!!!
Κάθε μέρα είναι μέρα τοκετού τώρα και εγώ προσπαθώ μέχρι να έρθει η ώρα αυτή να απολαύσω όλα όσα αγαπώ να κάνω στην ζωή μου μέχρι τώρα!
Ασχολούμαι με το πλέξιμο , με τα κοσμήματα, ξεκουράζομαι και ψυχολογικά και από το άγχος της καθημερινότητας που έχει κανείς όταν δουλεύει. Διαβάζω βιβλία από την βιβλιοθήκη και συμμετέχω σε σεμινάρια που γίνονται κατά καιρούς με θέμα το κόσμημα και τις δημιουργίες!! Πράγματα που πριν δεν μπορούσα να κάνω γιατί με την δουλειά μου δεν βόλευε ποτέ το πρόγραμμα.

Κούρεψα και το κουνέλι μου γιατί με τόση ζεστη και αυτό υποφέρει και μετά δεν θα έχω τον χρόνο να ασχοληθώ όπως τώρα


Βαλίτσα έτοιμη λοιπόν...


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το κουκούτσακι του Δημήτρη

Πριν κάποιο καιρό μου μπήκε στο μυαλό να φυτέψω κουκούτσια από μανταρίνι να δω τι θα βγει. Δεν με νοιάζει αν βγει μανταρίνι η κάτι άλλο .. ήθελα απλά κάτι να φυτρώσει.
Φάγαμε λοιπόν το μανταρίνι και φύλακφ σε ένα χαρτάκι τα κουκούτσια να στεγνώσουν . Μετά από κάποιες ώρες που ξεράθηκαν ,πήρα ένα μαχαιράκι και τα ξεφλούδισα προσεχτικά να μην πληγωθεί ο σπόρος. Τα άφησα σε ένα μπολακι ψηλά για να ασχοληθώ μετά που θα κοιμόταν ο Δημήτρης. Μετά από λίγο τον βλέπω να κρατάει το μπολ με τα κουκούτσια και να έχει βάλει ένα στο στομα. Αμέσως του τα πήρα και τον μάλωσα. Δεν συνηθίζει γενικά να πειράζει και να παίρνει κάτι στα κρυφά. Οπότε μόλις του τα πήρα και του είπα ότι δεν είναι φαγητό ,άρχισε να κλαίει. Είμαι σίγουρη πως κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τα πάρει και έκλαιγε για αυτό.
Το ένα από τα κουκούτσια είχε ένα σημάδι από το δοντακι του. Μια μικρή πληγη δηλαδή, ίσα ίσα να φαίνεται στο πράσινο σπορακι από κάτω.
Ηρεμισαμε και μετά που κοιμήθηκε  τα έβαλα ανάμεσα σε δύο βρεγμένα κομμάτια απ…

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…