Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

36 εβδομαδα εγκυμοσυνης!!!

Έχω τόσο καιρό να γράψω...
Η εγκυμοσύνη μου πλησιάζει στο τέλος και εγώ νιώθω παράξενα,,!!

Το δωμάτιο έτοιμο και πανέμορφο.!! Ο μπαμπάς μου έβαψε τα παλιά έπιπλα από το δωμάτιο μου,και είναι σαν καινούργια!!! Σε ουδέτερο χρώμα άσπρο με κίτρινο!! 

Εγώ είμαι μια χαρά!!!Η κοιλία μεγάλωσε και το μωράκι είναι 2400gr !!
Έχει πολυυυυ ζεστή άλλα τη παλεύω μια χαρά!!!
Είμαι πολύ χαρούμενη!!!Με τον άντρα μου πάμε παρέα σε σεμινάρια θηλασμού και μητρότητας!!   Μ αρέσει που με συνοδεύει σε όλα αυτά!!! 
Πέρα από αγωνία και άγχος που είχα όλη αυτή την περίοδο απόλαυσα την εγκυμοσύνη μου. Σε κάθε στάδιο !!! Όλους τους υπερήχους όλες τις εξετάσεις γενικά όλη την διαδικασία.Κάθε κινησούλα του μωρού, που από μικρά φουσκωματάκια έγιναν μεγάλες κινήσεις που κάνουν όλη την κοιλιά μου να κουνιέται!!Είναι πολύ αστείο!!Και μαρέσει που όλα αυτά τα χαιρόμαστε μαζί!!

Τώρα μπήκα στην τελική ευθεία...και όπως κάθε πράγμα που φτάνει στο τέλος δημιουργεί μια αίσθηση νοσταλγίας έτσι και τώρα ...νιώθω πως όλα αυτά θα μου λείψουν.

Όλοι περιμένουν με ανυπομονησία το μωρο!! Ανυπομονούμε να το γνωρίσουμε!!!!
Κάθε μέρα είναι μέρα τοκετού τώρα και εγώ προσπαθώ μέχρι να έρθει η ώρα αυτή να απολαύσω όλα όσα αγαπώ να κάνω στην ζωή μου μέχρι τώρα!
Ασχολούμαι με το πλέξιμο , με τα κοσμήματα, ξεκουράζομαι και ψυχολογικά και από το άγχος της καθημερινότητας που έχει κανείς όταν δουλεύει. Διαβάζω βιβλία από την βιβλιοθήκη και συμμετέχω σε σεμινάρια που γίνονται κατά καιρούς με θέμα το κόσμημα και τις δημιουργίες!! Πράγματα που πριν δεν μπορούσα να κάνω γιατί με την δουλειά μου δεν βόλευε ποτέ το πρόγραμμα.

Κούρεψα και το κουνέλι μου γιατί με τόση ζεστη και αυτό υποφέρει και μετά δεν θα έχω τον χρόνο να ασχοληθώ όπως τώρα


Βαλίτσα έτοιμη λοιπόν...


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα ακόμη αστερακι

Δεν ξέρω με τι λόγια να περιγράψω αυτό που νιώθω.Ολα άλλαξα από τη μια μέρα στην άλλη.Ηρθαν τα πάνω κάτω.
Χάθηκε το μικρό το σπορακι μας στην 16 εβδομάδα. Έτσι ξαφνικά.Χωρις συμπτώματα. Η κύηση παλινδρόμησε. Μόνο αυτό δεν περίμενα να μου πει ο γιατρός όταν πήγα να με δει. Τώρα παίρνω δύναμη από τις αγκαλιές του Δημήτρη ,τα παιχνίδια και τις βόλτες μας. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη για μια επόμενη φορά.  Έχουμε πλέον ένα δικό μας αστέρι στον ουρανό και κάθε βράδυ το ψάχνω για να του πω καληνύχτα και να μας προσέχει

Ενα βροχερο πρωινό

Περασε αλήθεια πολύς καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα στο μπλογκ.
Το μυαλό μου τον τελευταίο καιρό και η διάθεση μου περίεργη. Μια στα πάνω μου μια στα κάτω μου.
Έχει εδώ και ένα μήνα περίπου που έμαθα ότι ο Δημήτρης μας θα γίνει μεγάλος αδερφός και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει για τα καλά..
Μια καθιστεριση μέσα στο Πάσχα , ένα θετικό τεστ και ένας υπέρηχος με ένα κεφαλάκι να που θυμίζει ανθρωπάκο.
Σίγουρα η πρώτη με τη δεύτερη εγκυμοσύνη δεν είναι το ίδιο.Πλεον μέσα στη μέρα δεν έχω χρόνο να χαϊδεύω την κοιλιά μου και να ονειρεύομαι όπως την πρώτη φορά. Αυτή τη φορά ξέρω πιο καλά τι να περιμένω. Άλλα άγχη και άλλες αγωνίες αλλά μια είναι ίδια. Η αγωνία απλά να είναι καλά . Να πάνε όλα καλά.  Η Χαρά είναι η ίδια. Αυτό είναι σίγουρο.Έχω άδεια από η δουλειά τώρα και είμαι σπίτι με το Δημήτρη. Χαίρεται πολύ που με έχει όλη μέρα. Βρήκαμε νέους ρυθμούς στη καθημερινότητα. Θέλω να το απολαύσω αυτό το χρονικό διάστημα που θα είμαστε τα δυο μας σπίτι. Μεγαλώνει γρήγορα. Σε δύο μήνες θα …

Τα πρωτα γενέθλια! !ενας χρονος μαμακουλα!!

Περασαν και τα πρωτα μας γενεθλια.!! Ενας ολοκληρος χρονος με το ζουζουνι μας.Ενας χρόνος  μαμα! Υπεροχος χρονος ολο αγκαλιες μετο μωρακι μου. Ποσο γρηγορα περναει ο καιρος.. Και ποσα πραγματα ζησαμε ολοι μαζι σαν οικογένεια. Καποιος να σταματησει λιγο τον χρονο ρε παιδιά.. να διαρκεσει ακομη λιγο η αγκαλια με το μωρο, το γελακι του το δυνατο οταν ξεκαρδιζεται. Λιγο ακομη γιατι δεν προλαβαινω να τα χορτασω.. Λογω της μετακομισης δεν μπορεσαμε να κανουμε κατι ιδιαιτερο για τα πρωτα του γενέθλια. Η γιορτουλα μας εγινε στο σπιτι των γονιων μου γιατι το δικο μας ηταν σαν βομβαρδισμενο τοπιο. Πηραμε μερικα μπαλονια και παραγγειλαμε μια τουρτιτσα. Απο το μεσημέρι  μαζι με την μαμα μου φτιαξαμε 2 σπανακοπιττες κ τυροπιττακια. Στολισαμε τα μπαλονια και έτοιμοι  για να βαλουμε το κερακι μας και να κανουμε το πρωτο φουυυυ!!Ο Δημητρης ενθουσιαστηκε με τα μπαλονια και προσπαθούσε να τα πιάσει. Αλλά  όλο του εφευγαν απο τα χέρια και αυτός μπουσουλουσε γρήγορα απο πίσω γελοντας δυνατά. Αυτο το γέλι…