Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η βόλτα μας στο αναχωμα

Μετράμε κοντά  2 εβδομάδες στην καινούρια μας γειτονιά και τώρα αρχίσαμε να βρίσκουμε λίγο τους ρυθμούς μας. Ο Δημήτρης συνήθισε το σπίτι και έμαθε και το καινούριο πάρκο.!!

Δε λέω..ωραίο το κέντρο. Πάντα μαρεσε να μένω εκεί. Το έζησα 3 χρόνια και το απόλαυσα .Το γνώρισα καλύτερα.
Αλλά και η Τούμπα είναι από τις πιο ωραίες γειτονιές της Θεσσαλονίκης μας.
Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν ευκαιρία για την πρώτη μεγάλη βόλτα  στην περιοχή  μας.
Οπότε βάλαμε τα αθλητικά μας και ξεκινήσαμε για περπάτημα. Εχουμε την τύχη τωρα, να μένουμε δίπλα στο αναχωμα της τουμπας.
Ανεβαινεις μερικά σκαλοπατακια και από το γκρίζο της ασφαλτου βρίσκεσαι μέσα στο πράσινο. Ένα εκπληκτικό μονοπάτι , που οδηγεί σε  μέρη που δεν θυμίζουν καθόλου  πόλη.
 Πράσινο παντού. Γεφυράκια πολλά. Παγκάκια για ξεκούραση και χαλάρωση. Τραπεζοκαθισματα για πικ νικ. Και ένα τεράστιο πάρκο που προσφέρεται για πολλές δραστηριοτητες. Ποδηλατο, τρεξιμο, χαλαρό περπατημα. καροτσαδα, διάβασμα.Παιχνίδι..και πολλά άλλα. Με παρέα ή χωρίς.  
Ένα μέρος για να χαλαρώσεις και να έρθεις σε επαφή με την φύση. Και το μονοπάτι συνεχίζεται και πάει και σε άλλες γειτονιές αν συνεχίσεις από το πάρκο.Τούμπα. Πυλαία και Πυλαιωτικα.
Ενα πανέμορφο απόγευμα. Και θα ακολουθήσουν κ άλλα πολλά .
Μερικές φωτογραφίες να πάρετε μια γεύση! !






















Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

36 εβδομαδα εγκυμοσυνης!!!

Έχω τόσο καιρό να γράψω...
Η εγκυμοσύνη μου πλησιάζει στο τέλος και εγώ νιώθω παράξενα,,!!
Το δωμάτιο έτοιμο και πανέμορφο.!! Ο μπαμπάς μου έβαψε τα παλιά έπιπλα από το δωμάτιο μου,και είναι σαν καινούργια!!! Σε ουδέτερο χρώμα άσπρο με κίτρινο!! 
Εγώ είμαι μια χαρά!!!Η κοιλία μεγάλωσε και το μωράκι είναι 2400gr !! Έχει πολυυυυ ζεστή άλλα τη παλεύω μια χαρά!!! Είμαι πολύ χαρούμενη!!!Με τον άντρα μου πάμε παρέα σε σεμινάρια θηλασμού και μητρότητας!!   Μ αρέσει που με συνοδεύει σε όλα αυτά!!! 
Πέρα από αγωνία και άγχος που είχα όλη αυτή την περίοδο απόλαυσα την εγκυμοσύνη μου. Σε κάθε στάδιο !!! Όλους τους υπερήχους όλες τις εξετάσεις γενικά όλη την διαδικασία.Κάθε κινησούλα του μωρού, που από μικρά φουσκωματάκια έγιναν μεγάλες κινήσεις που κάνουν όλη την κοιλιά μου να κουνιέται!!Είναι πολύ αστείο!!Και μαρέσει που όλα αυτά τα χαιρόμαστε μαζί!!

Τώρα μπήκα στην τελική ευθεία...και όπως κάθε πράγμα που φτάνει στο τέλος δημιουργεί μια αίσθηση νοσταλγίας έτσι και τώρα ...νιώθω πως όλα αυτά θα μου λε…

Ψυχουλακι μου..

Λατρευω που ακόμη μπορώ και τον κραταω με το ένα χέρι παραμασχαλα.Αυτός τεντωνει τα ποδαρακια και κρατάει το χέρι μου με τα δυό χερακια σφιχτα.Βγαζει χαρουμενες φωνουλες. Το πρώτο δοντακι μεγαλώνει  και άρχισε  να φαίνεται καθαρά πλέον όταν γελαει. Λατρευω τα μάτια του οταν με κοιταζει ενθουσιασμενος κυρίως αν έχει ώρα να με δει. Σαν να έχει να με δει χρόνια. Και εγώ έτσι νιωθω. Κάθε λεπτό μακρυά του αιώνας.Δεν θέλω να τον αφησω ούτε λεπτό.
Τις νύχτες ξυπναει κ με ψάχνει, κλαιγοντας ,με κλειστά μάτια, σηκωνεται κ κάθεται. Προσπαθεί ακόμη κ να περπατησει στο κρεβάτι.Μες τη νύχτα κι τη νυστα..Πηρα ακόμη  λίγο χρόνο αδειας. Αυριο βαφτιζεται και τρεχαμε για τις τελευταίες ετοιμασιες, εδώ και  μερες.Το φαλακρο- μωρό  μας θα αποκτήσει κ επίσημα πλέον όνομα..!!!!!
Τώρα κοιμάται δίπλα μου ηρεμος. Ευχομαι πάντα στη ζωή του ετσι ηρεμος να κοιμάται. Καθε βράδυ.Ξημερωνει μεγάλη μέρα !! Σημαντική για εμάς..Καλο βράδυ!

Η Στρωματσάδα μας!!

Θα σας πω για τα καλά της στρωματσάδας.Όπως τα είδα εγώ.

Αρχικά όταν γεννήθηκε το Δημητρακης μας κοιμομασταν όλοι μαζί στο δωμάτιο μας ,έχοντας το πορτ μπεμπε διπλά σε μένα. Όλα καλά λοιπόν!! Μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην χωράει πλέον και να κρατιέται από τις άκρες για να σηκωθεί. Περίπου δηλαδή στους 7 μήνες .Τότε ήταν που "έπρεπε" να πάει στην κούνια του στο δωμάτιο του.
Αλλα εμένα δεν μου καθόταν καλά να τον αφήσω μόνο του και να πηγαινοέρχομαι τη νύχτα. Οπότε μεταφέρθηκα εγώ στο παιδικό δωμάτιο μαζί του. Ενώσαμε την κούνια με ένα καναπέ και κοιμόμασταν εκεί μαμά και γιος. Ο μπαμπάς στη κρεβατοκάμαρα μόνος του.  Αυτό μετά από 3 μήνες αποφασίσαμε να το αλλάξουμε ,γιατί δεν μπορούσαμε άλλο χωριστά. Τον μπαμπά μας τον έφαγε η μοναξιά στο διπλό κρεβάτι.

Έτσι, αφού αδειάσαμε το παιδικό δωμάτιο από έπιπλα ,βάλαμε το στρώμα στο πάτωμα πάνω σε παζλ και πλέον κοιμόμαστε όλοι μαζί!! Δεν υπάρχει φόβος να πέσει το μωρό και να χτυπήσει. Έμαθε να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από τ…